صحيح اين است كه آن حديث حسن است ؛ چنانچه علايى و ابن حجر گويند .
110 - شيخ تاج الدين سنبهلى ، آن را در رسالة اشغال النقشبنديه نقل كرده است .
111 - شيخ ابراهيم بن حسن كردى كورانى شافعى ، ( م 1101 ) آن را در النبراس لكشف الإلتباس الواقع فى الاساس ياد كرده از طريق بزّاز و طبرانى از جابر و از طريق ترمذى و حاكم از على عليه السّلام بدون تغيير در سند آن ، نقل كرده است .
112 - شيخ اسماعيل بن سليمان كردى بصرى ، آن را در كتابش جلاء النظر فى دفع شبهات ابن حجر ياد كرده و احتجاج كرده بر كسى كه نسبت خطا به امير المؤمنين عليه السّلام در فتوا داده ، ابن حجر آن را در كتاب الفتاوى الحديثيه از بعضى معاصرينش حكايت كرده است .
113 - شيخ محمّد بن عبد الرسول برزنجى مدنى ، ( م 1103 ) در رسالهاش الإشاعة فى أشراط الساعة .
114 - شيخ محمّد بن عبد الباقى بن يوسف زرقانى مالكى ، ( م 1122 ) آن را ياد كرده و حسن دانسته است . « 1 »
115 - شيخ سالم بن عبد اللّه بن سالم بصرى شافعى ، آن را در رسالهاش الامداد بمعرفة الاستاد كه در سال 1121 تأليف شده ، ياد كرده است .
116 - ميرزا محمّد بن معتمد خان بدخشانى حارثى ، آن را نقل كرده از طريق بزّاز و عقيلى و ابن عدى و طبرانى و حاكم و ابى نعيم و به شرط نوشته او صحيح است . « 2 »
117 - شيخ محمّد صدر العالم ، در كتاب المعارج العلى فى مناقب المرتضى آنچه را كه سيوطى در جمع الجوامع افاده نموده از صحت حديث نقل نموده است . ظاهرا اختيار او در صحيح بودن آن مانند سيوطى است .
118 - شاه ولى اللّه احمد عبد الرحيم دهلوى ، ( م 1176 ) آن را در كتاب قرة العينين در چندين موضع ياد كرده ، بدون ذكر سند و قطعى دانسته و آن را در كتابش إزالة الخفاء از
هامش
( 1 ) . المواهب اللدنية : 3 / 143 .
( 2 ) . نزل الأبرار بما صحّ من مناقب أهل البيت الأطهار 28 .