فضايل امير المؤمنين عليه السّلام شمرده است .
119 - شيخ محمّد بن سالم مصرى حنفى ، ( م 1181 ) . « 1 »
120 - شيخ محمّد بن محمّد امين سندى ، در كتابش دراسات اللبيب چاپ شده 1284 در لاهور ، باب مدينة العلم از نامهاى امير المؤمنين عليه السّلام مأخوذ از حديث آورده است .
121 - امير محمّد بن اسماعيل بن صلاح يمنى صنعانى ، ( م 1182 ) ياد كرده آن را در الروضة النديّه فى شرح التحفة العلويّه ياد كرده و به پيروى از حاكم و ابن جرير و سيوطى حكم به صحت حديث داده و بعد نقل تصحيح صحيحدانندگان و تحسينكردن كسانى كه آن را حسن دانستهاند گويد : براى تو روشن شد بطلان دعوى موضوع بودن آن و درستى قول به صحت آن ؛ چنانچه سيوطى آن را اختيار كرده و آن گفتهء حاكم و ابن جرير است .
122 - شيخ سليمان جمل ، در كتاب الفتوحات الأحمديه بالمنح المحمّديه آن را بدون سند ذكر كرده و قطعى دانسته است .
123 - مولى سيّد قمر الدين حسينى اورنگآبادى ، ( م 1193 ) آن را در كتاب نور الكريمتين ياد كرده و به آن استدلال نموده و پذيرفته است .
شهاب الدين احمد بن القادر عجيلى شافعى ، يكى از شعراى غدير - در شعراى قرن دوازدهم خواهد آمد - آن را ياد كرده در كتابش ذخيرة المال في شرح عقد اللآل در چندين موضع ، مانند يادكردن حديث ثابت صحيح كه مورد قبول اوست .
124 - شيخ محمّد بن على صبّان ، ( م 1205 ) آن را از بزّاز و طبرانى و حاكم و عقيلى و ابن عدى ترمذى نقل كرده و صواب دانسته قول كسى را كه آن را حسن دانسته ، و مخالف كسى است كه آن را صحيح يا مجعول دانسته است . « 2 »
125 - شيخ محمّد بن محبّ اللّه سهالوى ، ( م 1325 ) با آن به علم امام عليه السّلام احتجاج نموده در كتابش وسيلة النجاة و گفته است : اين حديث صحيح است طبق عقيده حاكم ، و ابن
هامش
( 1 ) . حاشيه بر شرح جامع الصغير ، عزيزى : 2 / 63 .
( 2 ) . اسعاف الراغبين حاشيهء نور الابصار 156 .