نكات سخن دارد و احاطهاش به فرهنگ و ادبيات عرب ، مورد اتفاق نويسندگان است و تمامى اشعارش دليلى نيرومند بر سخن بجا و بمورد شيعه در استدلال به حديث غدير بر امر امامت امير المؤمنين عليه السّلام است .
زاهى در روز دوشنبه بيستم ماه صفر سال 318 بنا به تصريح ابن خلكان به نقل از طبقات الشعراء عميد الدوله متولد شد و در روز چهارشنبه بيستم جمادى الاول سال 352 به نقل از عميد الدوله در بغداد فوت گرديد و در مقابر قريش دفن شد ، يا بنا بر آنچه خطيب از تنوخى نقل كرده ، بعد از سال 360 بدرود زندگى گفت و سمعانى از خطيب همين تاريخ را براى او نقل كرده است .
از آنجا كه در تذكرهها توجهى به شعر مذهبى و مترقى او نشده ، پارهاى از آنها را متذكر مىشويم . وى در مدح مولى امير المؤمنين عليه السّلام گويد :
- اى بزرگان من ! اى آل ياسين ، تنها بر شما وحى از جانب پروردگار نازل شد .
- اگر شما نبوديد ، عبادتهاى ما پذيرفته نمىشد ، و ما از بهترين رودها به درياى عفو نمىپيوستيم .
- از پيش ، در عالم ذر ، بر ولايتتان پيمان گرفته شده و عشق شما را خداوند در دلهاى ما نهاده است .
- كسى كه شما را با ديگران مقايسه كند ، چنان است كه آب گواراى سلسبيل را با نوشى مضطرب ممزوج نمايد .
- مانند كسى كه كوههاى عظيم را با سنگريزه ، يا درياها را از روى نادانى ، به چكهها مقايسه كند .
- او داماد پيامبر مصطفى و زدايندهء اندوههايش و شمشير كشيدهء اوست .
- نخستين كسى كه روزه گرفت و نماز گزارد و در مكارم اخلاق بر همه پيشى گرفت و مورد رشگ واقع شد .
- كسى كه در سرزمين بابل با خورشيد سخن گفت و خورشيد پس از غروب با گرد آوردن انوارش براى او دوباره بازگشت .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 542
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٤٢