18 -
لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
« 1 » : نمىيابى قومى را كه به خدا و روز قيامت مؤمن باشند و در عين حال ، به آنان كه از خدا و رسولش روگردانند ، مهربانى ورزند .
اين آيه در مورد ابو عبيدهء جرّاح كه پدرش در جنگ بدر كشته شد ، يا دربارهء عبد اللّه بن ابىّ نازل گرديد . « 2 »
19 -
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً
« 3 » : و گروهى ديگر به گناه خود اعتراف كردند كه كارهاى شايست و ناشايست را بههم درآميختهاند .
اين آيه دربارهء ابو لبابهء انصارى نازل شده است . « 4 »
20 -
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ .
« 5 » براى شما به خدا سوگند ياد مىكنند تا رضايت شما را جلب كنند .
مردى از منافقان گفت : به خدا سوگند ، اينان از نيكان و اشراف مايند و هرگاه آنچه محمّد مىگويد ، حقيقت داشته باشد ، بايد اينان از الاغها بدتر باشند . يكى از مسلمانان اين جمله را شنيد و گفت : به خدا سوگند ، آنچه محمّد مىگويد ، حقّ است و تو خود بدتر از الاغى ، آنگاه شكايت منافق نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله برد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله او را احضار كرد و فرمود :
براى چه اين سخن را بر زبان راندى ؟ او شروع به لعن و نفرين كرد و به خدا سوگند خورد كه من چنين نگفتهام . مرد مسلمان گفت : خدايا راستگو را تصديق و دروغگو را تكذيب كن كه ناگاه اين آيه نازل شد . « 6 »
12 - گويد : رافضيان نمىتوانند ايمان و عدالت على و نيز اهل بهشت بودنش را ثابت كنند ، چه رسد به امامتش ، مگر وقتى كه امامت ابو بكر ، عمر و عثمان را بپذيرند ، زيرا اگر بخواهند اين امتيازها را براى على ثابت كنند ، دليلى با آنها موافق نمىشود ، چنان كه
هامش
( 1 ) . مجادلة 58 / 22 .
( 2 ) . تفسير قرطبى : 17 / 307 ؛ نوادر الاصول ، حكيم ترمذى 157 .
( 3 ) . توبة 9 / 102 .
( 4 ) . تفسير قرطبى : 8 / 242 ؛ الروض الانف : 2 / 196 .
( 5 ) . توبة 9 / 62 .
( 6 ) . تفسير قرطبى : 8 / 193 ؛ تفسير ابن كثير : 2 / 366 .