برنمىآييم ، كميت گفت : بركت دعاى امام را پيوسته احساس مىكنم . « 1 »
محمّد بن كناسه گفت : وقتى اين سخن كميت را براى هشام خواندند كه :
- به دوستى آنان ( خاندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ) با بيگانگان ، خويشاوند و به پسر عم شدم و از نزديكانى كه هرچه بيشتر آنها را متّهم مىدانستم ، دورى گزيدم .
- به جايگاه شناختهشدهاى روى آوردهام كه توان و تمسّكم به خداوند است . « 2 »
گفت : اين رياكار خود را به كشتن داد .
قصيدهء بائيهء هاشميات
طربت و ما شوقا الى البيض اطرب * و لا لعبا منّى و ذو الشّيب يلعب « 3 »
ابو الفرج به اسناد خود از ابراهيم بن سعد اسعدى آورده است كه گفت : از پدرم شنيدم كه مىگفت : پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله خود را در خواب ديدم فرمود : از كدام مردمى ؟ گفتم : از عرب ، فرمود : مىدانم ! از كدام عربى ؟ گفتم : از بنى اسد . فرمود : از قبيلهء اسد بنى خزيمهاى ؟ گفتم : آرى . فرمود : هلالى هستى ؟ گفتم : آرى . فرمود : كميت را مىشناسى ؟ گفتم : آرى ، اى رسول خدا ! او عموى من و از قبيلهء من است . فرمود : شعرى از او به ياد دارى ؟ گفتم : آرى . فرمود : برايم بخوان « طربت و ما شوقا الى البيض اطراب » ؛ قصيده را خواندم تا به اين بيت رسيدم كه :
- مرا جز خاندان پيغمبر اوليايى نيست ، و جز راه حق راهى نيست .
پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چون صبح كردى به كميت سلام برسان و به او بگو كه خداوند ترا به سبب اين قصيده آمرزيده است . « 4 »
و نيز ابو الفرج از دعبل خزاعى آورده است كه گفت : پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را در خواب ديدم فرمود : ترا با كميت بن زيد چه كار است ؟ گفتم : اى رسول خدا ! در ميان من و او غير از همان ( معارضهاى ) كه ميان همهء شعرا هست ، چيز ديگرى نيست ، فرمود : چنين مكن ،
هامش
( 1 ) . خزانة الادب ، بغدادى : 1 / 69 .
( 2 ) . دو بيت فوق ابيات 85 و 80 قصيده است .
( 3 ) . ترجمه اين بيت ، پيش از اين ثبت افتاد .
( 4 ) . اغانى : 15 / 124 .