اين روايت را نصر بن مزاحم آورده و مىگويد :
على عليه السّلام هنگامى كه نماز صبح و مغرب را مىخواند و از نماز فارغ مىشد مىگفت :
اللهم العن معاوية و عمرا و ابا موسى و حبيب بن سلمة تا آخر حديث كه به همان لفظ مذكور است جز آنكه در روايت او به جاى اشتر ، قيس بن سعد ذكر شده است . « 1 »
ابن حزم روايت كرده است : على و معاويه در قنوت نمازهاى واجب و مستحب خود يكديگر را نفرين مىكردند . « 2 »
اين موضوع را وطواط روايت نموده و اين عبارت را بدان افزوده است : و پيوسته اين روش برقرار بود تا عمر بن عبد العزيز به خلافت رسيد و از آن منع كرد . « 3 »
و ابو عمر در الاستيعاب در مبحث كنيهها در شرح حال ابو الاعور سلمى گويد : او ( ابو الاعور ) و عمرو بن عاص در جنگ صفين با معاويه بودند ، او نسبت به دشمنى و كينه حضرت از سايرين سختتر بود . على عليه السّلام او را در قنوت نماز صبح ياد مىكرد و مىفرمود : خداوندا ! او را دفع فرما ! و ديگران را نيز در قنوت نفرين مىكرد . « 4 »
زيلعى از ابراهيم گويد : چون بين على و معاويه جنگ برپا شد . على در قنوت معاويه را نفرين مىفرمود و اهل كوفه هم از حضرت پيروى مىكردند و معاويه هم على را نفرين مىكرد و اهل شام او را پيروى مىكردند . « 5 »
و اين موضوع را ابو المظفر ، سبط ابن جوزى حنفى به عين لفظ طبرى تا قنوت معاويه روايت كرده و در دنبالهء آن نام محمّد بن حنيفه و شريح بن هانى را افزوده است . « 6 »
هامش
( 1 ) . كتاب صفين 302 و ط مصر 636 .
( 2 ) . المحلّى ، ابن حزم : 4 / 145 .
( 3 ) . الخصايص ، وطواط 330 ؛ اسد الغابة ، ابن اثير : 3 / 144 به لفظ طبرى .
( 4 ) . تاريخ ، ابو الفداء : 1 / 179 به لفظ طبرى .
( 5 ) . نصب الراية ، زيلعى : 2 / 131 .
( 6 ) . تذكرهء ، سبط ابن جوزى حنفى 59 ؛ شرح نهج البلاغة ، ابن ابى الحديد : 1 / 200 به نقل از كتاب صفين ، ابن ديزيل و از كتاب صفين نصر بن مزاحم ؛ نور الابصار ، شبلنجى 110 .