2 . ورع اهل دل ( مبادا قلوب به امورى غير از حقيقت توجه نمايد ) .
3 . ورع عارفين و واصلان ( اجتناب از هر امرى كه مبادا توجه آنها را از محبوب باز دارد زيرا عارف بايد در هر چيزى محبوب را مشاهده نمايد ) .
و امام خمينى رحمه اللّه « ورع » را شش نوع مىدانند :
1 . ورع عموم مردم
2 . ورع خواص از مردم
3 . ورع زهاد و اهل زهد
4 . ورع اهل سلوك
5 . ورع مجذوبان
6 . ورع اولياء . « 1 »
مقام سوم : « زهد »
زهد : ترك شيئى و اعراض از آن و بىميلى و بىرغبتى به آن است و در عرفان حالتى نفسانى است كه همراه با بىميلى ترك آن نيز هست و گفتهاند زهد و حكمت قرين هم هستند زيرا زاهد حكيم « عالى » را فدا و قربانى « دانى » نمىكند ، لذا زاهد از دنيا و اعتبارات آنها عبور مىكند و خواجه عبد الله انصارى زهد را داراى سه درجه مىداند :
ألف . زهد توقف در شبههها پس از ترك حرام به سه دليل :
1 . پرهيز از سرزنش محبوب .
2 . پرهيز از كم و كاستىهاى راه .
3 . پرهيز از مشاركت با بدكاران .
هامش
( 1 ) . شرح چهل حديث ، حديث 29 .