تقسيم عشق به عبارتى ديگر
مطالب پيشگفته تمهيدى بود تا عشق را با توجه به ضرورت ، اهميت و نياز به آن در « نسل جوان » كه سخت نياز به آگاهى و معرفت در زمينه اقسام و كارآمديهاى عشق دارد انجام مىدهيم كه تكيه بر آراء حكيمان الهى و عارفان ربّانى و كارشناسان حوزه معرفت اسلامى دارد و آن عبارت است از :
1 . عشق حقيقى ( محبت صادق )
2 . عشق مجازى ( محبت صحيح )
3 . عشق كاذب و دروغين ( محبت دروغين كه البته آستان عشق و محبت پاكتر از آن است كه نام اين مرتبه كه حيوانى و مادى است را عشق بگذاريم اما براى روشن شدن بحثها چنين كرديم ) .
عشق حقيقى انسان را در برابر معشوق حقيقى و معبود راستين و جاذبههاى جلال و جمالىاش قرار مىدهد يعنى عاشق در برابر جاذبهء كمال مطلق قرار مىگيرد و به تدريج در اثر معرفت ، محبّت ، مجاهدت و سلوك و عبوديت رنگ و رايحه الهى مىگيرد و سنخيّت وجودشاش را با او چنان بالا برده و عمق مىبخشد كه از خداجويى به خداخويى نايل مىگردد و مستغرق درياى جلوات و لمعات الهى مىشود . يعنى عشق حقيقى تنها به خدا تعلّق مىگيرد و آغاز و انجام و مبدأ و غايت را « او » قرار مىدهد و « عشق مجازى » ، در راستاى عشق حقيقى مبنا يافته و معنا پيدا مىكند كه به بيان ديگر عشق مجازى عشق به همه زيبايىهايى است كه رهنمون و دليل انسان به سوى عشق حقيقى مىگردد و لذا عشق به قرآن ، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ، اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام ، نماز ، جهاد ، مؤمنان و اولياء الهى و . . . در صراط مستقيم عشق حقيقى تفسيرپذير است و عشق به آيات الهى در تكوين و تشريع است كه پل و گذرگاه قرب وجودى عاشق به خداست و لذا اين رهگذر « اسلام » دين عشق و مكتب تشيع ، مكتب عشق و محبّت است كه عشق به خدا و اولياء خدا و خلفا و حجتهاى