همه كفار ، شبيه به رفتارى است كه در آيه قبلى بدان اشاره شد كه كفار از امتهاى گذشته را در دنيا به عقاب خود بگرفت .
و مراد از جمله * ( « الَّذِينَ كَفَرُوا » ) * مطلق كفار گذشته است و معناى آيه اين است كه همانطور كه تكذيب كنندگان از امتهاى گذشته را به عذاب دنيا گرفتار كرد ، همچنين كلمه عذاب آخرت نيز بر آن كفار از قوم تو حتمى شده است .
بعضى « 1 » از مفسرين گفتهاند : مراد از جمله * ( « الَّذِينَ كَفَرُوا » ) * كفار مكه است . ولى سياق آيه با اين تفسير سازگار نيست ، و بنا بر اين تفسير ، نظام تشبيه اختلال مىيابد .
و اگر فرمود « كلمة ربك » و نفرمود : « كلمتى - كلمه من » براى اين است كه رسول خدا ( ص ) را دلخوش سازد و به اين وسيله او را تاييد كند كه آن ركنى كه بدان تكيه دارى ، ركنى است شديد القوى .
هامش
( 1 ) روح المعانى ، ج 24 ، ص 44 .