و آن دو را به صراط مستقيم راهنمايى نموديم ( 118 ) .
و آثار و بركات و نام نيكشان را براى آيندگان حفظ كرديم ( 119 ) .
سلام بر موسى و هارون ( 120 ) .
ما اين چنين نيكوكاران را جزا مىدهيم ( 121 ) .
آرى آن دو از بندگان مؤمن ما بودند ( 122 ) .
و به درستى كه الياس از پيامبران بود ( 123 ) .
به يادش آور آن دم كه به قوم خود گفت آيا نمىخواهيد با تقوى باشيد ( 124 ) .
آيا بت « بعل » را مىخوانيد و بهترين خالقان را وامىگذاريد ( 125 ) .
همان اللَّه را كه رب شما و رب پدران نخستين شما است ( 126 ) .
ولى مردم او را تكذيب كردند و در نتيجه از احضار شدگان شدند ( 127 ) .
آرى همه شان احضار خواهند شد مگر بندگان مخلص خدا ( 128 ) .
ما نام نيك و آثار و بركات الياس را هم در آيندگان باقى گذاشتيم ( 129 ) .
سلام بر آل ياسين ( 130 ) .
آرى ما به نيكوكاران اينچنين جزا مىدهيم ( 131 ) .
كه او از بندگان مؤمن ما بود ( 132 ) .
بيان آيات
اين آيات خلاصه اى است از داستان موسى و هارون ( ع ) البته اشاره اى هم به داستان الياس ( ع ) دارد ، و نعمتها و منتهايى را كه خداى تعالى بر آنان ارزانى داشته ، برمىشمارد ، و نيز بيان مىكند كه چگونه دشمنان تكذيبگر آنان را عذاب كرد ، چيزى كه هست در اين آيات جانب رحمت و بشارت بر جانب عذاب و انذار غلبه دارد .
* ( « وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَهارُونَ » ) * كلمه « منت » به معناى « انعام » است ، كه احتمال دارد مراد از آن ، همان نعمتهايى باشد كه بعدا در باره موسى و هارون ( ع ) و قوم آن دو مىشمارد كه چگونه از شر فرعونيان نجاتشان داده و ياريشان كرد و كتاب به سويشان نازل نمود و به سوى خود هدايتشان فرمود و امثال اينها ، و در نتيجه ، جمله * ( « وَنَجَّيْناهُما . . . » ) * عطف تفسيرى همان جمله « مننا » خواهد بود ، و تفسير مىكند كه آن منت چه بود .