مىخورند ( 33 ) .
و در آن باغها و نخلها و انگورها قرار داديم و در آن چشمه هايى روان كرديم ( 34 ) .
تا مردم از ثمره آن و كارهاى خود برخوردار شوند آيا باز هم شكرگزارى نمىكنند ؟ ( 35 ) .
منزه است آن كسى كه تمامى جفتها را بيافريد چه آن جفتهايى كه از زمين مىروياند و چه از خود انسانها و چه از آن جفتهايى كه انسانها از آن اطلاعى ندارند ( 36 ) .
و شب نيز براى آنان عبرتى است كه ما روز را از آن بيرون مىكشيم و آن وقت مردم در تاريكى قرار مىگيرند ( 37 ) .
و خورشيد كه به قرارگاه خود روان است ، اين نظم خداى عزيز داناست ( 38 ) .
و براى ماه منزلها معين كرديم تا دوباره به صورت هلال مانند چوب خوشه خرماى كهنه درآيد ( 39 ) .
نه خورشيد را سزد كه به ماه برسد و نه شب از روز پيشى گيرد و هر يك در فلكى سير مىكنند ( 40 ) .
و عبرتى ديگر براى ايشان اين است كه ما نژادشان را در كشتى پر ، حمل مىكنيم ( 41 ) .
و آن چه نظير آن برايشان آفريدهايم كه سوار مىشوند ( 42 ) .
و هر آن بخواهيم غرقشان مىكنيم كه در اين صورت ديگر فريادرسى ندارند و نجات داده نمىشوند ( 43 ) .
باز مگر رحمتى از ما به فريادشان برسد كه تا مدتى برخوردار شوند ( 44 ) .
و چون به ايشان گفته مىشود از آنچه در پيش رو و پشت سر داريد بترسيد شايد ترحم شويد ( 45 ) .
ولى هيچ آيتى از آيات پروردگار نيايد براى آنان مگر اينكه از آن روى بگردانند ( 46 ) .
و چون به ايشان گفته مىشود از آنچه خدا روزيتان كرده انفاق كنيد آنان كه كافر شدهاند به آنان كه ايمان آوردهاند گويند آيا به كسى غذا بدهيم كه اگر خدا مىخواست غذايش مىداد ؟ شما نيستيد جز در ضلالتى آشكار ( 47 ) .
بيان آيات
بعد از آنكه داستان اهل قريه ( انطاكيه ) ، و سرانجام امرشان را در شرك و تكذيب رسولان الهى بيان كرد و آنان را در برابر بىاعتنايى به مساله رسالت توبيخ نموده و به نزول عذاب بر آنان تهديد كرد - همانطور كه عذاب بر تكذيب كنندگان از امتهاى گذشته نازل شد - و نيز خاطرنشان ساخت كه همگى حاضر خواهند شد و به حسابشان رسيدگى شده جزا داده
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 124
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٢٤