روايت كرده « 1 » .
و در كافى به سند خود از سدير روايت كرده كه گفت : مردى از امام صادق ( ع ) از اين كلام خداى عز و جل پرسيد كه مىفرمايد : * ( « فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ . . . » ) * حضرتش در پاسخ فرمود : اينان قومى بودند كه آباديهايى پشت سر هم داشتند ، به طورى كه از اين آبادى ، آن آبادى را مىديدند ، نهرهاى روان ، و اموال فراوان داشتند ، و نعمتهاى خداى عز و جل را كفران نموده ، عافيتى كه خدا به ايشان داده بود تغيير دادند ، خدا هم نعمتهاى خود را تغيير داد ، چون خدا نعمتى را كه به قومى مىدهد تغيير نمىدهد ، تا آنكه خود آن قوم وضع خود را تغيير دهند ، پس سيل عرم را به سويشان سرازير كرد ، و آباديهايشان را از هم پاشاند ، و ديارشان را ويران ساخت ، و اموالشان را از بين برد ، و باغاتى را كه داشتند به دو سرزمين مبدل كرد ، كه جز خوردنيهاى تلخ ، و بوته هاى اثل ، و مختصرى سدر ، چيزى نداشت ، آن گاه خداى تعالى فرمود : * ( « ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَهَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ » ) * « 2 » .
مؤلف : در عده اى روايات وارد شده كه آن قريه ها كه خدا بركت در آنها نهاده ، اهل بيت رسول خدايند ( ص ) و آن قريه ها كه پشت سر هم قرار دارند ، واسطه هاى بين اهل بيت و مردمند ، يعنى علمايى كه احاديث اهل بيت و غير از ايشان را در سينه خود حمل مىكنند ، و اين روايات متعرض باطن قرآن است ، نه تفسير آن .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 231 .
( 2 ) كافى ، ج 8 ، ص 323 ، ح 596 .