ابراهيمم ، ايها الناس هر كس با من در باره موسى محاجه كند ، من خود اولاى به موسى هستم ايها الناس هر كس با من در خصوص عيسى محاجه كند و آن جناب را به رخ من بكشد ، من خود از هر كس ديگر نزديكتر به عيسى هستم ، ايها الناس هر كس با من در خصوص محمد ( ص ) محاجه كند من خود از هر كس ديگر به محمد ( ص ) نزديكتر و اولايم ، ايها الناس هر كس با من در خصوص كتاب خدا محاجه كند ، من از هر كس ديگر به كتاب خدا نزديكترم ، آن گاه به مقام ابراهيم مىآيد ، و در آنجا دو ركعت نماز مىخواند ، و با سوگند به خدا حق خود را بيان مىكند .
امام ابى جعفر ( ع ) سپس فرمود : اوست به خدا سوگند مضطر در آيه شريفه :
« أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاه وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الأَرْضِ » .
و اولين كسى كه با او بيعت كند ، جبرئيل ، و سپس سيصد و سيزده نفرند ، و اين عده هر كدام بتوانند ، راه افتاده ، خود را به وى برسانند ، كه مىرسانند ، و هر يك به اين صورت به وى نرسند ، در رختخوابشان ناپديد مىشوند ، و منظور امير المؤمنين ( ع ) از عبارت « هم المفقودون عن فرشهم - ايشان از رختخواب مفقود مىشوند » همين است ، و نيز منظور از آيه « اسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّه جَمِيعاً - پس در عمل به خيرات سبقت جوييد ، كه هر جا باشيد خدا همگىتان را مىآورد » همين است و فرمود : منظور از خيرات ، ولايت ( و محبت اهل بيت ( ع ) است ) . هم چنان كه در جايى ديگر فرمود : « وَلَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ - اگر عذاب را از ايشان تاخير اندازيم ، تا امت معدودة . . . » ، منظور از امت معدوده اصحاب قائم ( ع ) است كه در عرض يك ساعت همه يك جا جمع مىشوند .
وقتى قائم ( ع ) به سر زمين « بيداء » برسد ، لشكر سفيان در برابرش صف آرايى مىكند ، پس خداى عز و جل زمين را دستور مىدهد ، تا پاهاى ايشان را در خود فرو ببرد ، و بگيرد ، و در باره همين مورد است ، كه خداى عز و جل مىفرمايد : * ( « وَلَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ وَقالُوا آمَنَّا بِه » ) * يعنى مىگويند : اينك ما به قائم آل محمد ( ع ) ايمان آوردهايم ، * ( « وَأَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ) * . . . * ( وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ما يَشْتَهُونَ » ) * يعنى بين آنان و عذاب نشدن ، حائل ايجاد مىشود ، * ( « كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ » ) * يعنى آنهايى كه قبل از ايشان مكذبين بودند ، و هلاك شدند * ( « مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ » ) * « 1 » .
و الحمد للَّه رب العالمين
هامش
( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 205 - 204 .