فرمود دامنت را جمع كن ، عرضه داشت : يا رسول اللَّه ( ص ) من مبتلا به كژى پايم ، دامن خود بلند كردهام كه پيدا نباشد . فرمود : دامنت را جمع كن كه تمامى خلقهاى خدا نيكو است « 1 » .
و در كتاب فقيه آمده كه شخصى از امام صادق ( ع ) از كلام خداى عز و جل پرسيد ، كه مىفرمايد : « اللَّه يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها » « 2 » و در جاى ديگر مىفرمايد : * ( « قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ » ) * « 3 » ، و در جاى ديگر مىفرمايد : « الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ » « 4 » و نيز جاى ديگر مىفرمايد : « الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ » « 5 » و جاى ديگر مىفرمايد : « تَوَفَّتْه رُسُلُنا » « 6 » ، و نيز مىفرمايد : « وَلَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ » « 7 » با اينكه در يك ساعت در دنيا هزاران نفر كه عددشان را جز خدا كسى نمىداند مىميرند ، اين چگونه ممكن است كه ملائكه ، و يا ملك الموت در آن واحد به قبض روح همه اينها برسد ؟
امام ( ع ) در جواب فرمود : خداى تبارك و تعالى براى ملك الموت كاركنان و ياورانى از ملائكه قرار داده ، كه او نسبت به آن اعوان به منزله فرمانده است ، و هر يك را به ماموريتى مىفرستد ، پس هم ملائكه قبض روح مىكنند ، و هم خود ملك الموت ، آن گاه خدا آن ارواح را از ملك الموت مىگيرد « 8 » .
و در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم ، و ابو الشيخ ، از ابى جعفر محمد بن على روايت كردهاند كه فرمود : رسول خدا ( ص ) به مردى از انصار وارد شد تا او را عيادت كند ، ديد كه ملك الموت بالاى سر وى نشسته ، پرسيد اى ملك الموت نسبت به رفيق ما مدارا كن ، كه او مردى با ايمان است ، ملك الموت عرضه داشت : اى محمد ( ص ) مژده كه من نسبت به هر مؤمنى مدارا مىكنم .
اى محمد ( ص ) بدان كه من بعد از آن كه روح آدميان را
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 172 .
( 2 ) سوره زمر ، آيه 52 .
( 3 ) سوره سجده ، آيه 11 .
( 4 ) سوره نحل ، آيه 32 .
( 5 ) سوره نحل ، آيه 28 .
( 6 ) سوره انعام ، آيه 61 .
( 7 ) سوره انفال ، آيه 50 .
( 8 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 82 .