روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : تعجب تمام تعجب از كسى است كه خانه حيات را تصديق دارد ، ولى همه سعى و كوشش او براى خانه غرور است « 1 » .
و در همان كتاب است كه : جويبر ، از ضحاك ، از ابن عباس ، روايت كرد كه گفت : مشركين به رسول خدا ( ص ) گفتند : تنها مانع ما از اينكه به دين تو درآييم ، اين است كه مىترسيم مردم ما را بربايند ، چون ما جمعيت كمى هستيم ، و جمعيت اعراب از ما بيشتر است ، وقتى بشنوند كه ما به دين تو درآمدهايم ، ما را نابود مىكنند ، چون ما براى آنان لقمه اى بيش نيستيم ، خداى تعالى در پاسخ اين بهانه اين آيه را نازل كرد :
* ( « أوَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً . . . » ) * « 2 » .
و در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « وَالَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَإِنَّ اللَّه لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ » ) * گفته : در روايت ابى الجارود از ابى جعفر ( ع ) آمده كه فرمود : اين آيه در باره آل محمد ( ص ) و شيعيان ايشان است « 3 » .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 149 .
( 2 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 150 .
( 3 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 151 ( ط اسلامى ) .