و در بصائر الدرجات به سند خود از ابى محمد عبد اللَّه بن ابى عبد اللَّه فارسى و از غير او روايت كرده كه ايشان بدون ذكر سند از امام صادق ( ع ) روايت كردهاند كه فرمود :
« كروبيين » قومى هستند از شيعيان ما كه از خلق اولند و خداوند محل ايشان را پشت عرش خود تعيين نموده ، اگر نور يكى از آنان بر اهل زمين تقسيم شود كافى است كه همه اهل زمين صاحب نور شوند . آن گاه فرمود : موسى ( ع ) بعد از آنكه آن درخواست را از خداى تعالى كرد خداوند يكى از همين كروبيين را امر كرد تا تجلى كند ، و اين تجلى بود كه كوه را متلاشى ساخت « 1 » .
مؤلف : از اين روايت بر مىآيد كه تجلى خداوند هم مانند ساير امورى كه منسوب است به او از قبيل قبض ارواح ، زنده كردن ، روزى دادن و وحى و غير آن قابل وساطت هست ، همانطورى كه ساير امور را بواسطه فرشتگان خود انجام مىدهد ، مثلا قبض ارواح را بوسيله ملك الموت و زنده كردن مردگان را بوسيله صاحب صور و رزق را بوسيله ميكائيل و وحى را بوسيله جبرئيل روح الامين انجام مىدهد ، تجلى را نيز بوسيله يكى از ملائكه كروبيين مىكند .
و ما به زودى در محل مناسبى شرح اين روايت را خواهيم داد . - ان شاء اللَّه - و نام كروبيين در تورات هم آمده است .
و در الدر المنثور است كه ابن مردويه و حاكم - وى سند را صحيح دانسته - از انس روايت كردهاند كه گفت رسول خدا ( ص ) كلمه « دكا » را با تنوين و بدون مد قرائت مىفرمود « 2 » .
و نيز در همان كتاب است كه ابن مردويه از انس روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) كلمه « دكا » را با تشديد و با مد قرائت كرده است « 3 » .
و نيز مىنويسد ابو نعيم در كتاب حليه از معاوية بن قره از پدرش روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : وقتى خداوند تجلى كرد از عظمت تجلى او ، شش كوه كه در آن حوالى بودند از جاى كنده شده و به طرف حجاز پرتاب شدند و از آن شش كوه « احد » ، « ورقان » و « رضوى » در مدينه و « ثور » ، « ثبير » و « حراء » در مكه قرار گرفتند « 4 » .
مؤلف : اين روايت را از ابن ابى حاتم و ابى الشيخ و ابن مردويه از انس نيز نقل كرده
هامش
( 1 ) بصائر الدرجات جزء 2 ص 69 ح 2
( 2 ) الدر المنثور ج 3 ص 120
( 3 ) الدر المنثور ج 3 ص 119
( 4 ) الدر المنثور ج 3 ص 120