وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِه أتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ ( 80 ) إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ( 81 ) وَما كانَ جَوابَ قَوْمِه إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ ( 82 ) فَأَنْجَيْناه وَأَهْلَه إِلَّا امْرَأَتَه كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ ( 83 ) وَأَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ ( 84 )
ترجمه آيات
و لوط را فرستاديم ، به ياد آر زمانى را كه وى به قوم خود گفت : چرا اين كار زشتى را مىكنيد كه هيچ يك از جهانيان پيش از شما نكردهاند ( 80 ) .
شما از روى شهوت به جاى زنان به مردان رو مىكنيد ، بلكه شما گروهى اسرافپيشهايد ( 81 ) .
پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند : از دهكده خويش بيرونشان كنيد ، كه اينان خود را پاكيزه قلمداد مىكنند ( 82 ) .
پس او را با كسانش نجات داديم ، مگر زنش را كه قرين بازماندگان بود ( 83 ) .
آن گاه بارانى عجيب بر آنان ببارانديم ، بنگر تا عاقبت بدكاران چسان بود ( 84 )
.
بيان آيات
* ( « وَلُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِه أتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ . . . » ) *
ظاهر جمله اين است كه اين داستان عطف به داستان نوح است كه قبلا ذكر نموده و