مؤلف : مقصود اين نيست كه صراط ، تنها امامانند ، بلكه مقصود اين است كه امامان هم صراط مستقيماند ، هم چنان كه آيه شريفه « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » « 1 » به ضميمه آيه شريفه « قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّه سَبِيلًا » « 2 » اين معنا را افاده نموده و از مجموع دو آيه استفاده مىشود كه ائمه هدى ( ع ) راه خدا و صراط مستقيم اويند .
اين معنا تنها از طرق شيعه روايت نشده ، بلكه هم از طرق شيعه و هم از طرق عامه روايات بسيارى وارد شده كه صراط مستقيم خدا عبارت است از امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ص ) ، و ما در تفسير سوره فاتحه در جلد اول اين كتاب به آن روايات اشاره كرديم « 3 » .
هامش
( 1 ) بگو من از شما در برابر حقى كه بر شما دارم مزدى طلب نمىكنم مگر همين كه به اهل بيت من مودت بورزيد . سوره شورى آيه 23
( 2 ) بگو من از شما در قبال حقى كه بر شما دارم مزدى طلب نمىكنم مگر آنكه هر كه بخواهد بسوى پروردگار خويش راهى پيش گيرد . سوره فرقان آيه 57
( 3 ) تفسير الميزان ج 1 ص 41