* ( « فَلا وَرَبِّكَ . . . » ) * مخاطب شده است ، باز در جمله : * ( « وَمَنْ يُطِعِ اللَّه وَالرَّسُولَ . . . » ) * غايب در نظر گرفته شده ، و در جمله : * ( « وَحَسُنَ أُولئِكَ » ) * خطاب اسم اشاره متوجهش شده ، و اين ده مورد از موارد التفات كلامى است ، كه در اين چند آيه به كار رفته ، و خواننده گرامى اگر در يك يك موارد دقت كند نكته مخصوص به آن مورد را مىفهمد .
بحث روايتى
در تفسير برهان از ابن بابويه روايت كرده كه وى به سند خود از جابر بن عبد اللَّه انصارى نقل كرده ، كه گفت : وقتى خداى عز و جل آيه شريفه : * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّه وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ » ) * را بر پيامبر گراميش محمد ( ص ) نازل كرد ، من به آن جناب عرضه داشتم : يا رسول اللَّه خدا و رسولش را شناختيم ، اولى الأمر كيست ؟ كه خداى تعالى طاعت آنان كردن را دو شادوش طاعت تو قرار داده ؟ فرمود : اى جابر آنان جانشينان منند ، و امامان مسلمين بعد از منند ، كه اولشان على بن ابى طالب و سپس حسن و آن گاه حسين و بعد از او على بن الحسين و آن گاه محمد بن على است ، كه در تورات معروف به باقر است ، و تو به زودى او را درك خواهى كرد ، چون او را ديدار كردى و از طرف من سلامش برسان ، و سپس صادق جعفر بن محمد ، و بعد از او موسى بن جعفر ، و آن گاه على بن موسى ، و بعد از وى محمد بن على ، و سپس على بن محمد و آن گاه حسن بن على ، و در آخر ، هم نام من محمد است ، كه هم نامش نام من است ، و هم كنيه اش كنيه من است ، او حجت خدا است بر روى زمين ، و بقية اللَّه و يادگار الهى است در بين بندگان خدا ، او پسر حسن بن على است ، او است آن كسى كه خداى تعالى نام خودش را به دست او در سراسر جهان يعنى همه بلاد مشرقش و مغربش مىگستراند ، و او است كه از شيعيان و اوليايش غيبت مىكند ، غيبتى كه - بسيارى از آنان از اعتقاد به امامت او بر مىگردند - و تنها كسى بر اعتقاد به امامت او استوار مىماند كه خداى تعالى دلش را براى ايمان آزموده باشد .
جابر اضافه مىكند عرضه داشتم : يا رسول اللَّه آيا در حال غيبتش سودى به حال شيعيانش خواهد داشت ؟ فرمود : آرى به آن خدايى كه مرا به نبوت مبعوث فرمود شيعيانش به نور او روشن مىشوند ، و در غيبتش از ولايت او بهره مىگيرند ، همانطور كه مردم از خورشيد بهره مند مىشوند هر چند كه در پس ابرها باشد ! اى جابر اين از اسرار نهفته خدا است از اسرارى است كه در خزينه علم خدا پنهان است ، تو نيز آن را از غير اهلش پنهان بدار ، و جز نزد