اما با اين عبارت كه فرمود : اما جمله : « مستضعفين . . . » فرموده : ماييم آنان « 1 » ، ( تا آخر حديث ) و اين دو روايت در مقام تطبيق آيه شريفه بر ائمه ( عليهم السلام ) اند و امام در مقام شكوا ، از ظلم ظالمان اين امت چنين فرموده ، و خود را مستضعف خوانده ، نه اين كه خواسته باشد آيه را تفسير كند .
و در الدر المنثور « 2 » است كه ابو داود در كتاب ناسخش ، و ابن منذر ، و ابن ابى حاتم ، بيهقى در كتاب سننش ، از طريق عطا از ابن عباس روايت كردهاند كه گفت : آيه سوره نساء كه مىگويد : * ( « خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُباتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعاً » ) * به وسيله آيه : « وَما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً . . . » « 3 » نسخ شده .
مؤلف قدس سره : اين دو آيه با هم منافاتى ندارند تا بگوئيم اولى به وسيله دومى نسخ شده ، و اين روشن است ، بلكه به فرضى هم كه منافاتى بود ، تازه از باب عام و خاص است ، كه تنافيش ابتدايى است و بعد از تخصيص تنافى به كلى از بين مىرود ، يا از باب مطلق و مقيد است ، نه از باب ناسخ و منسوخ ، « و الحمد للَّه رب العالمين » در تاريخ سوم فروردين ماه هزار و سيصد و شصت و دو شمسى پايان پذيرفت و ان شاء اللَّه در همين تاريخ جلد نهم را آغاز نموده ، از خداى عز و جل مسئلت دارم توفيق به اتمام رساندن اين دوره تفسير يعنى جلد نهم و دهم و نوزدهم و بيستم را مرحمت بفرمايد ، تا طبق سفارش و تاكيد مرحوم مؤلف قدس سره همه چهل جلد به يك قلم ترجمه شده باشد ، و نيز از خداى تبارك و تعالى درخواست مىكنم پاداش اين خدمت را در نامه عمل والد بزرگوارم حجة الاسلام و المسلمين مرحوم سيد هادى كروسى المولد و همدانى المسكن و مرحومه والدهام درج فرمايد « سيد محمد باقر موسوى همدانى » .
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 257 حديث 194 .
( 2 ) الدر المنثور ج 2 ص 183 .
( 3 ) سوره توبه آيه 122 .