گفت : من به آن جناب عرض كردم : ما وقتى با اهل كلام يعنى علمايى كه پيرامون مذاهب بحث مىكنند بحث مىكنيم گفتار خداى عز و جل كه فرموده : * ( « أَطِيعُوا اللَّه وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ » ) * را به رخ آنان مىكشيم ، ولى آنان مىگويند اين آيه شريفه در باره عموم مؤمنين نازل شده ، مىفرمايد اولى الامر را كه از عموم مؤمنين هستند اطاعت كنيد .
ما براى اثبات حقانيت مذهب خود عليه آنان به آيه شريفه : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » استدلال مىكنيم در جواب مىگويند منظور از قربى نيز قرباى مسلمين است ، آن گاه اضافه مىكند هر چه از اين قبيل ادله به خاطرم بود براى امام ( ع ) نقل كردم ( و گفتم كه مخالفين ما در پاسخ از آن دليل چه مىگويند و از آن ديگرى چه مىگويند ) امام ( ع ) به من فرمود : هر جا كه چنين ديدى يعنى فهميدى كه خصم نمىخواهد حق را قبول كند ، به آنان پيشنهاد مباهله كن ، عرضه داشتم : چگونه مباهله كنم ؟ فرمود : سه روز به اصلاح نفس خود بپرداز ، و آن را پاك كن ، و فرمود روزه بگير ، و غسل كن ، و تو و او از شهر خارج شده به طرف كوه ها برويد آن گاه انگشتان دست راست خود را در انگشتان دست او فرو ببر ، و براى اين كه نسبت به او به انصاف رفتار كرده باشى تو نخست آغاز كن و بگو : ( بار الها اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفت ، اى پروردگار عالم غيب و شهادت ، اى پروردگار رحمان و رحيم ، اگر چنانچه ابو مسروق - يعنى راوى كه امام به او تعليم مىدهد - حقى را انكار و باطلى را ادعا كرده حسبانى از آسمان و عذابى اليم بر او نازل فرما ، آن گاه نفرين را بر او برگردان و بگو : و اگر او حقى را انكار و باطلى را ادعا كرده حسبانى از آسمان و عذابى اليم بر او نازل فرما .
امام ( ع ) سپس به من فرمود : اگر اين طور مباهله كنى چيزى نخواهد گذشت كه عذاب اليم را در او مشاهده كنى ، چون به خدا سوگند تا كنون كسى را نيافتهام كه دعوت مرا به مباهله پذيرفته باشد « 1 » .
در تفسير عياشى از عبد اللَّه بن عجلان از امام ابى جعفر ( ع ) روايت آمده كه در تفسير آيه : * ( « أَطِيعُوا اللَّه وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ » ) * فرمود : اين آيه در باره على و نيز در باره ائمه نازل شده ، كه خداى تعالى آنان را در جاى انبيا - جانشين آنان - قرار داده ، با اين تفاوت كه آنان نه چيزى را حلال مىكنند ، و نه چيزى را كه حلال است تحريم مىكنند « 2 » .
هامش
( 1 ) اصول كافى ج 2 ص 513 حديث 1 .
( 2 ) تفسير عياشى ج 1 ص 252 حديث 173 .