دعوت به حق .
و براى اين حقيقت ، در سيره رسول خدا ( ص ) و ائمه طاهرين از اهل بيتش عليهم السلام مظاهر بسيارى ديده مىشود و پروردگارش نيز به همين روش دستورش داده و در موارد متعددى كه اصحابش آن جناب را وادار مىكردند به اينكه با دشمن سازش و مداهنه كند ( آياتى نازل شده و آن جناب را از مساهله با باطل در امر دين هر چند اندك باشد نهى فرمود ، از آن جمله آيات زير است كه مىفرمايد : « قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ وَلا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ وَلا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ وَلا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ، لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ » « 1 » .
و نيز با لحنى تهديدآميز مىفرمايد : « وَلَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلًا إِذاً لأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَضِعْفَ الْمَماتِ » « 2 » .
و نيز مىفرمايد : « وَما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً » « 3 » و در قالب مثالى بسيار وسيع المعنى مىفرمايد : « وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُه بِإِذْنِ رَبِّه ، وَالَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً » « 4 » .
و چون حق با باطل مخلوط نگشته و با آن ائتلاف نمىكند ، لذا خداى سبحان آن جناب را دستور مىدهد براى اينكه در زير بار سنگين رسالت از پاى در نيايد ، طريق رفق و مدارا را پيش بگيرد و به سوى هدف به تدريج قدم بر دارد تا هم دعوتش بهتر پيش برود و هم مردمى كه آنان را دعوت مىكند پذيراتر شوند و هم دين خدا كه به سويش دعوت مىكند و اين دستور را از سه جهت صادر فرموده :
اول : از جهت معارف حقه و قوانين تشريع شده اى كه دين خدا مشتمل بر آنها است و هر يك شانى از شؤون جامعه بشرى را اصلاح مىكند و يا ريشه يكى از مبادى فساد را قطع مىسازد ، چون مساله تعويض عقايد باطله يك ملت و جايگزين كردن عقايدى حقه در ميان آنان ، از دشوارترين كارها است ، مخصوصا وقتى آن عقايد باطل ريشه در اخلاق و اعمال آنان
هامش
( 1 ) بگو هان اى كافران آگاه باشيد كه من براى خدايانى كه شما به آنها عبادت مىكنيد عبادت نخواهم كرد ، شما هم نمىپرستيد خدايى را كه من مىپرستم ، و من پرستنده نيستم آنچه را كه شما مىپرستيد و شما هم نمىپرستيد آن خدايى را كه من مىپرستم دين شما براى خودتان و دين من براى من .
( 2 ) و اگر نبود كه ما تو را ثبات قدم داديم ، چيزى نمانده بود كه به كفار اعتماد و ركون كنى ، كه اگر مىكردى تو را در زندگى و مرگ دو برابر ديگران عذابت مىچشانديم . « سوره اسراء ، آيه : 75 » .
( 3 ) من هرگز چنين نبودهام كه گمراه كنندگان را يار خود بگيرم . « سوره كهف ، آيه : 51 »
( 4 ) سرزمين پاك گياهش به اذن پروردگارش مىرويد و اما آن سرزمينى كه ناپاك است ، گياهش جز اندك و بى خاصيت بيرون نمىآيد . « سوره اعراف ، آيه : 58 »