حاكم كند و آن را بطور مطلق و در همه شؤون بشريت بر بشر ولايت دهد تا دلهاى بشر را از لوث شرك پاك گرداند و اعمالشان را پاكيزه سازد و جامعه هايشان را كه فساد در آن ريشه دوانده و شاخه و برگ زده بود و ظاهر و باطن جامعه را تباه ساخته بود ، اصلاح نمايد .
و كوتاه سخن اينكه : خداى تعالى مىخواهد بشر را به سوى حق صريح هدايت كند و نمىخواهد بيهوده بار تكليفشان را سنگينتر سازد ، او مىخواهد بشر را پاك كند و سپس نعمت خود را بر آنان تمام سازد . پس آنچه كه مردم قبل از دين توحيد بر آن بودند ، باطل محض بود و آنچه دين توحيد به سوى آن مىخواند نقطه مقابل باطل بود ، و اين دو ( حق و باطل ) دو قطب مخالفند ، حال آيا از باب اينكه « هدف وسيله را توجيه مىكند » ! جايز است به خاطر رسيدن به هدف يعنى از بين بردن اهل باطل با يك دسته از آنان پيمان بست ؟ و بوسيله آن گروه باطل بقيه آنان را اصلاح نمود ؟ يا خير ؟ و آيا به خاطر حرصى كه نسبت به ظهور حق داريم ، مىتوانيم آن را به هر وسيله اى كه بوده باشد تحقق بخشيم ؟ هم چنان كه بعضى اين گونه اظهار نظر كردهاند ؟ و يا خير ؟ .
بعضى گفتهاند كه مىتوانيم چنين روشى را پيش بگيريم ، چون اهميت هدف ، مقدمه و وسيله را توجيه مىكند ، ( مثل اينكه بخواهى و ناگزير شوى براى نجات غريقى كه نامحرم است و در شرف هلاكت قرار گرفته ، دست به بدنش بزنى « مترجم » ) .
و اين همان مرام سياسى است كه سياستمداران در رسيدن به هدف به كار مىبرند و بسيار كم ديده مىشود كه اين روش از رساندن به هدف و غرض تخلف كند ، از هر بابى كه جارى شود نود در صد آدمى را به مقصد مىرساند ، الا اينكه در يك باب جارى نيست و آن باب « حق صريح » است ، همان بابى كه دعوت اسلامى تنها آن راه را دنبال مىكند و تنها راه صحيح هم همين راه است ، براى اينكه هدف زائيده مقدمات و وسايل است و چگونه ممكن است مقدمات باطل حق را بزايد و به آن نتيجه بخشد و يا چگونه ممكن است بيمار سالم بزايد با اينكه فرزند مجموعه اى است گرفته شده از پدر و مادرى كه او را به وجود آوردهاند ؟ .
آرى سياست ، هدف و خواستى جز اين ندارد كه بر حريف خود سلطه و سيطره پيدا كند و گوى سبقت را از او ربوده و صدارت و تفوق و در نتيجه تمتع بهتر ، از زندگى را خاص خود سازد ، حال از هر راهى كه باشد و به هر نحوى كه پيش آيد ، چه خير باشد و چه شر ، چه حق باشد ، و چه باطل ، و سياست تنها چيزى را كه هدف خود نمىداند حق است ، بر خلاف دعوت حقه دين كه جز حق هدفى ندارد و با اين حال اگر خود اين دعوت در كار خودش متوسل به باطل شود ، باطل را امضا كرده و آن را به كرسى نشانده و در نتيجه دعوت به باطل مىشود نه