تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
سرمايه‌گذارى خواهد شد بيش از پنج هزار ميليون آن در بخش عمومى خواهد بود . هدف اين برنامهء وسيع و گسترده افزايش سالانه پنج درصد بر درآمد ملى و گسترش سريع صنايع و خودكفايى هند در توليدات غذايى است . ادعا مىشود در طول دههء 1960 - 1951 چهل و دو درصد بر درآمد ملى افزوده شده است . درآمد سرانه بيست درصد و مقدار مصرف سرانه 16 % رشد داشته است . اين آمار شگفتىآور است و در ابعاد وسيع كاميابىهاى به دست آمده نمىتوان ترديد داشت . اين چنين است راهكار نهرو در زمينه جلوگيرى از افزايش فقر و گرفتارىهاى حاصل از انفجار جمعيت . ترديدى نيست از جدى براى رويارويى با اين معضل برداشته نشده است . حال مىپردازيم به برنامه‌هاى اجتماعى : تصورى كه نهرو از فرد داشت در قالب ليبرال‌هاى غربى بود . آرزومند بود تا براى يك‌يك مردم هند حقوقى قانونى را تثبيت كند . اين آرزو ، هرچند كسى باورش نمىشد و انتظار نداشت ، با نظم اجتماعى موجود و ريشه‌هاى كهن آن و محدوديت‌هاى مذهبى برخورد شديد پيدا كرد . گاندى ، هم‌اكنون ، قدم‌هاى اساسى را براى مبارزه با سنت‌هاى كهن اجتماعى برداشته بود . حمله‌هاى او به نظام كاست‌ها و تشويق به رعايت نكردن جزييات فرائض كاست‌ها ، زمينه‌هاى مناسبى بود . هم‌اكنون طبقات بالاى جامعه به محدوديت‌هاى كاستى بىاعتنا شده بودند . كسى هم ديگر جرئت مخالفت با لغو « نجس بودن » را نداشت . از نظر قانون اساسى مقررات كاست‌ها رسميت نداشت . اما در پشت اينها بافت قوانين شخصى هندويى قرار داشت كه عمدتا مبتنى بر قوانين عصر عتيق ، قوانين مانو ، بود كه همانند مفهوم كاست‌ها يادگار ايام بسيار كهن و تا آن‌جا كه مىشود تصور كرد ريشه‌دار بود . در قانون اجتماعى هند هميشه خواسته‌ها و منافع گروه بر نيازها و تمنيات فرد ارجحيت داشته است . زنان نيز مىبايد