وزرا كنترل مىشد « انتقال يافته » « 1 » نام يافت . آن اداراتى كه در كنترل استاندار بود « ذخيره » « 2 » خوانده مىشد . موارد « ذخيره » عبارت بود از مالياتهاى ارضى و قوانين مربوطه ، دادگسترى و نيروى انتظامى ، مسائل مربوط به آبيارى و كارگرى . روى هم رفته اداراتى كه مسئول نظم و امنيت و امور مالى بودند ، ادارات « انتقال يافته » عبارت بودند از شوراهاى خودمختار محلى ، آموزش و پرورش ، بهداشت ، عمليات عمرانى ، كشاورزى و شركتهاى تعاونى . اين ادارات را « ملت سازى » « 3 » مىخواندند . مراد اين بود كه به وزرا نوين فرصتى داده شود تا در جهت پيشرفت و ترقى ملى گام بردارند و تجربه بياموزند . وزراء مسئول تحول و پيشرفت بودند . اعضاء شوراها مأمور حفظ و حراست از ميراث گذشته . استانداران مىبايست فعاليتها و اقدامات دو گروه را هماهنگ ساخته و مانع از تعارض و رويارويى شوند . در شوراهاى مشورتى نيز تغييرات لازم داده شد تا با ترتيبات اجرايى نوين سازگار باشد . در مركز اكثريت رسمى مأموران دولت لغو شد . شوراى قانونگذارى نوين 106 عضو انتخابى و چهل نفر عضو انتصابى داشت .
شوراى والاترى نيز كه شوراى دولتى نام داشت تشكيل شد كه 61 عضو داشت . اكثريتى غير دولتى داشت و مقصود اين بود از منافع زمينداران بزرگ دفاع شود . شوراهاى ايالتى عمدتا توسعه يافتند . بيش از هفتاد درصد از اعضاء آن از غير دولتىها بودند . هر ايالتى صاحب استاندارى با قدرت و شوراى اجرايى شد .
شوراهاى نوين نيازمند انتخاب كنندگانى بودند تا اعضاى انتخابى شورا تعيين شود . حق رأىهاى محدود گذشته كنار گذاشته شد ، و مقرر شد اصولا صاحبان مستقلات و املاك در سرتاسر شبه قاره هند حق رأى دادن داشته
هامش
( 1 ) .Transferred( 2 ) .Reserves( 3 ) .Nation - Building