تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
بيش از يك شوهر داشتن آشنا بوده و در نوشته‌هاى بعدى از چند شوهرى سخن به ميان آمده است . ازدواج ميان گروه‌هاى منسوب به يكديگر تحت نظم و قواعد دقيق انجام مىگرفت . آرين‌ها از ازدواج با محارم سخت بيم و هراس داشتند ( هرچند گاهى در ميان ايزدان مجاز دانسته مىشد ) . آنان اعتقاد داشتند كه نسل آدمى از دوقلوهاى اوليه پيدا شده است . اما در اساطير هندى چون يامى ، « 1 » خواهر ياما ، « 2 » ايزد مرگ ، عشق خويش را به برادرش ابراز مىدارد و برادرش دست رد به سينهء او مىزند . جالب است كه ايزد مرگ با موضوع ازدواج با محارم تداعى مىشده كه نشان مىدهد هراس از نزديكى با محارم را معادل با وحشت از مرگ مىدانسته‌اند . خانهء مسكونى بنايى بزرگ بود . خانواده و حيوانات متعلق به آنها در زير يك سقف زندگى مىكردند . اجاق خانواده مورد احترام و پرستش بود . آتش آن هميشه فروزان نگاه داشته مىشد . اسكلت بناى خانه از چوب بود . چهار ستون چوبى در هريك از چهار گوشه قرار داشت كه با تيرهاى چوبى به يكديگر اتصال مىيافتند . ديوارهاى خانه را با نى و كاه بالا مىآوردند . سقف از تراشه خيزران و پوشال ساخته مىشد . اين‌گونه ساختمان‌سازى قرن‌ها ادامه يافت تا آنكه از مقدار باران كاسته شد و بالا آوردن ديوار گلى امكان‌پذير گشت . خوراك معمول مردم شير ، روغن ، سبزيجات ، ميوه و جو بود . در مواقع اجراى مراسم آيينى يا مخصوص - مانند عيدهاى مذهبى يا از راه رسيدن مهمان - غذاى مفصل‌ترى از گوشت گاو ، بز يا گوسفند فراهم مىآمد ؛ همراه با غذا سورا « 3 » يا مدهو « 4 » كه نوشابه‌هاى سكرآور بود مىآشاميدند . لباس مردم ساده بود . بيشتر لنگى بر كمر مىبستند . اما استفاده از زينت
هامش
( 1 ) .Yami( 2 ) .Yama( 3 ) .sura( 4 ) .madhu
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 48 | روميلا تاپار / همايون صنعتى زاده