باآنكه كمتر كالاها با كشتىهاى هندى حمل مىشد ، اما ساختن كشتىهاى بزرگ براى سفرهاى دريايى طولانى در جزاير مالديو ادامه داشت . به گفتهء كونتى ، كشتىهاى هندى بزرگتر از كشتىهاى ساخت ايتاليا و كوچكتر از كشتىهاى چينى بود . ناوهاى ساخت چين بهترين كشتىهايى بودند كه در بنادر هند ديده مىشد ، زيرا آنان را براى سفرهاى طولانى و خطرناك مىساختند . كشتىها بهطور متوسط هرروز چهل ميل حركت مىكردند و در هر بندر كنار دريا توقف داشتند . سفر دريايى از كاليكوت تا سيلان پانزده روز طول مىكشيد . الى ، كاليكوت و كويلون پررفت و آمدترين بنادر بودند كه هم از غرب و هم از شرق بدانجا درآمد .
در بازرگانى خارجى معامله با پول بر تهاتر كالا مرجح بود . در سلطاننشين ويجاياناگارا ضرابخانههاى متعدد كار مىكرد . هر پايتخت ايالتى ضرابخانه داشت . طرحهاى سكهها ظريف و هنرمندانه بود و در قالب ريخته مىشدند و نوشتهء روى آنها به خط « كانندا » و « نگارى » بود . علاوه بر سكههاى ضرب شدهء محلى پولهاى خارجى مانند گروزاروى پرتقالى ، دينار ايرانى ، فلورين ايتاليايى و دوكات نيز در نواحى ساحلى رواج داشت .
رفاه مالى طبقات بالا منجر به نوآورى و آزمايش با شكلها و انديشههاى نو در زمينهء فرهنگ نشد . آنان برعكس ، به آنچه از گذشته مرسوم بود ، سفت و سخت پايبند بودند . اين امر سبب سترون شدن مفاهيم و توجه بىاندازه به جزئيات بىاهميت شد . دليل صدق اين مطلب معمارى آن دوره است . در ويجاياناگارا ، شهرى تمام و كمال از نو بنياد گذاشته شد كه انبوهى از معبدهاى بزرگ داشت . اما از آنچه باقى مانده آشكار است كه مشخصهء معمارى آنجا نيز تزيينها و زينتهاى پرخرج و گران است . بناها به جاى سنگ با آجر اجرا مىشد كه زينت كردن آنها آسانتر بود . ستونها مكعبهاى مجسمهاى شدند . نيايش در معابد كه مستلزم انواع مراسم بود برپا ساختن
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 447
مساهمون: روميلا تاپار
ص٤٤٧