مقتىها و اقطاعدارها موظف به تجهيز سرباز براى سلطان بودند . يعنى مىبايست سربازان را از ميان روستائيان اجير كنند . ارتش سلطان از انواع سرباز و جنگجو تشكيل مىشد . ارتش آماده به خدمت سلطان معمولا متشكل بود از گارد و محافظ او كه معمولا از ميان غلامان شخصى او انتخاب مىشدند و چند واحد ديگر كه در پايتخت و دژها و نواحى مرزى مستقر بودند . كسانى كه در ارتش آماده به خدمت انجاموظيفه مىكردند يا مستمرى نقدى دريافت مىداشتند و يا اقطاعهاى كوچك . تعداد سربازانى كه مقتىها و صاحبان اقطاع تجهيز كرده بودند ، به مراتب بيش از نفرات ارتش آماده به خدمت بود . اينان قرار بود كه از اوامر سلطان اطاعت كنند . اما عملا استقلال داشتند و گاهى وفادارى آنان متوجه مقتىها بود .
چنين بود ساختار حكومتى كه علاء الدين به ارث برده بود . اعتماد به نفس و اطمينان او بهقدرت خويش از اينجا آشكار مىشود كه در نظام كشاورزى و روستايى تغييرات و تحولاتى را اجرا كرد كه مراد از آنها مستحكم كردن موقعيت سلطان و تضعيف اقطاعداران بود . وى با يك اقدام جسورانه تمام واگذارىهاى سلاطين قبلى را ، به هر عنوان كه بود ، ازجمله حبه و تملك به جاى حقوق بازنشستگى و موقوفات مذهبى را لغو كرد . زمينها را از نو مساحى و ارزيابى كردند ( امرى كه بههرحال لازم بود در فواصل زمانى معين انجام گيرد تا از ازدياد يا كاهش محصولات آگاهى يابند ) و از نو واگذارىهايى بهعمل آورد . لغو واگذارىهاى پيشين تأكيدى بر اين واقعيت بود كه معناى اقطاع حق مالكيت دائم نيست . سهم دولت از درآمدهاى ارضى به نصف كليهء توليدات افزايش يافت . هيچگونه معافيتى مجاز دانسته نشد .
افزون بر اين ماليات چرا بر زمينهايى كه روستائيان از آن براى پرورش احشام خود استفاده مىكردند وضع شد . ارزيابى مقدار ماليات مبتنى بود بر ميانگين توليدات ناحيه . اگر سال كشاورزى پربار و بابركت بود اين مقدار
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 367
مساهمون: روميلا تاپار
ص٣٦٧