گذشته مالياتهايى كه به حكومت مركزى پرداخت مىشد ، لااقل بعضا صرف اقدامات عمومى از قبيل راهسازى و راهدارى و آبرسانى و غيره مىشد ، در نظام زميندارى مالياتهاى نوين اضافى ، سواى ماليات ارضى ، براى انجام اين قبيل امور وضع شد . مسئولان معابد نيز عوارض جديدى را بر مردم تحميل كردند . زمينهايى كه به تيول برهمنها داده مىشد ، از پرداخت ماليات و عوارض معاف بود . بنابراين لازم بود آنچه از اين بابت از درآمد كسر مىشد از جاى ديگر جبران شود . ساختههاى دست پيشهوران مشمول ماليات شد و اينان مىبايست انواع عوارض را بپردازند . در كتيبههاى مربوط به تاريخ « چائوهان » ها انواع گوناگون ماليات ذكر شده است . در بيشتر سلطاننشينهايى كه با نظام زميندارى اداره مىشد ، همين وضع برقرار بود .
ماليات زمين كشاورز بههرحال زياد بود . بودند روستائيانى كه مجبور بودند يك سوم محصولات خود را به عنوان ماليات و عوارض تحويل مالك زمين دهند ، اما نرخ معمولى يك ششم بود . اين مالياتهاى سنگين و اجبار به بيگارى همراه با قدرتمند شدن زمينداران واسطه ، موجب شد تا حتى زمينهاى مشاع روستا از قبيل چمنها نيز مصادره شود و روستائيان تنگدست و درماندهتر شود .
از ديدگاه مديريت كلان كشور ، نظام زميندارى اين حسن را داشت كه ضرورت وجود دستگاه مركزى ديوانسالارى را از ميان برمىداشت .
مالياتها را زمينداران جمعآورى مىكردند . چون صاحب قدرت محلى بودند ، وظيفه دادگاههاى قانونى را نيز انجام مىدادند ؛ زيرا حكم آنان در موارد اختلاف قطعى و لازم الاجرا بود . بنابراين وظايف سياسى و ادارى برعهدهء زمينداران محول شده بود و برهمنها كه اغلب در نواحى تازه آباد شده و سكونت يافته صاحب تيول مىشدند ، مسئول نشر فرهنگ سانسكريت بودند .
تمام سرزمين سلطاننشين به زمينداران واگذار نمىشد . شاه بخش عمدهاى از املاك مزروعى را ، به عنوان املاك اختصاصى ، مستقيما اداره
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 329
مساهمون: روميلا تاپار
ص٣٢٩