كالاها را در محل توليد خريدارى كرده و توسط شبكهء وسيعى توزيع مىكردند . شرط دخالت آنان در بازرگانى خارجى پشتيبانى دولت نبود . اما اگر موردى پيش مىآمد و حكومت احساس مىكرد كه مىتواند به گونهاى مؤثر به پشتيبانى از آنان بپردازد ، مانند مورد شريوجانا ، آنگاه به كمك آنان مىشتافت . اما حتى در اين مورد نيز نيت از مداخله به دست آوردن مراكز توليد مواد خام و يا بازار نبود . قصد بر طرف كردن موانعى بود كه كشور ديگرى در راه بازرگانى ايجاد كرده بود . ترديدى نيست كه شاه و ديگر مأموران عالىرتبهء دولتى در بازرگانى خارجى سرمايهگذارى كرده بودند و يا اينكه از سوى اصناف هداياى گرانبها به آنان داده مىشد تا هنگام لزوم از حمايت و پشتيبانى آنان برخوردار گردند .
يكى از اصناف بازرگانى به آن اندازه توانگر بود كه مىتوانست تمامى روستايى را خريدارى و وقف معبدى كند . فعاليتهاى بازرگانى صنف نانادشى چنان گسترده بود كه توانست بازرگانى جنوب هند و سوماترا را به انحصار خود درآورد . بنابراين جاى شگفتى است كه اين اصناف بازرگانى به كسب قدرت سياسى بىعلاقه باشند . شايد روابط ميان دربار و بازرگانان بيش از آنچه مىنمايد ، پيچيده و مفصلتر بوده است . بيشتر اصناف در كشورهاى بيگانه صاحب علاقه و منفعت بودند . بنابراين مالا نيازمند پشتيبانى ارتش و نيروى دريايى چولاها بودند . عوامل برهمنها ، كه در اين اصناف عضويت داشته و اهميت قابل ملاحظه داشتند ، شايد نمىخواستند با شاه درگيرى سياسى پيدا كنند ؛ زيرا سرمايهء مالى آنان از محل زمينهاى واگذارى توسط شاه تأمين شده بود . شايد مانند سدههاى قبل تفاوتهاى كاستى ميان اصناف سبب مىشد كه نتوانند با يكديگر چنان نزديك شوند كه از نظر سياسى صاحب قدرت و اهميت گردند . همچنين اين امكان وجود دارد كه حال ديگر مفهوم سلطنت به عنوان تنها صورت مشروع قدرت سياسى ريشهء بسيار قوى پيدا كرده بود . مؤسساتى كه مشروعيت سياسى مىدادند : شوراى
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 283
مساهمون: روميلا تاپار
ص٢٨٣