علاقههاى محلى باشند تا اينكه از مركز الهام بگيرند . ادارهء شهرها نيز با همين شيوه برعهده شورايى بود كه از رئيس شوراى شهر و نمايندهء اصلى صنف بازرگانان و نمايندهء پيشهوران و دبير اول شورا تشكيل مىشد . همين تشكيلات گاهى در نواحى مختلف شهر تكرار مىشد . تفاوت ميان اين شوراها و كميتههايى كه مگاستانس و كائوتاليه وصف مىكنند ، در اين است كه در عصر مئوريان اعضاى كميتهها را دولت منصوب مىكرد ؛ حال آنكه در سيستم كوپتاها اعضاى شورا از نمايندگان محلى بودند . جالب است كه در اين شوراها اكثريت با بازرگانان بود . هرشا هم از طريق صاحبمنصبان خويش و هم به وسيلهء مسافرتهاى متعدد خود از افكار عمومى مطلع مىشد و فرصت مىيافت تا امور را مديريت كند . در سدهء هفتم ميلادى سيستمى متمركز همانند مئوريان در شرايط سياسى و اقتصادى آن روز شمال هندوستان كارآيى نداشت . مسافرتهاى متعدد هرشا كوششى در جهت رفع اين نقيصه بود . وظايف بازرس عالى سلطنتى را خود برعهده گرفته بود . به موضوع جمعآورى مالياتها شخصا رسيدگى مىكرد ، به شكايتها گوش مىداد . طرز كار كلى دستگاه ادارى را بازرسى مىكرد و به امور خيريه و صدقات نيز مىرسيد .
يكى ديگر از جوانب جالب اين دوره ، پرداخت حقوقها به صورت واگذارى اراضى بود نه پول نقد . اين نكته را نه تنها فراوانى كتيبههاى مربوط به واگذارى اراضى تأييد مىكند ، بلكه در شرح « هسوآنتسنگ » از هندوستان نيز به طور مشخص ذكر شده است . فقط در مورد نيروهاى مسلح حقوقها با پول نقد پرداخت مىشد . واگذارى زمين به دو صورت انجام مىگرفت : يكى واگذارى موسوم به اگرهره « 1 » بود كه محدود مىشد به برهمنها كه از پرداخت ماليات معاف بودند . هرچند در اين مورد زمين واگذارى به گونهاى موروثى
هامش
( 1 ) .Agrahara