كسانى كه از جانب سكاها براى جلب همكارى و تعاون اقوام مجاور فرستاده شدند با نمايندگان اين اقوام آنچنان صحبت كردهاند كه قسمتهائى از گفتار آنان را عينا ميتوان باهالى آتن و يا يونانيانى نسبت داد كه در دوره دوم جنگهاى ايران و يونان براى حفظ آزادى خود حاضر به ترك وطن و مهاجرت بنقاط دورترى گرديدند . آنان خطاب بسران اقوام مجاور چنين گفته بودند :
« اگر با ما بر ضد مهاجم متحد نشويد ، ما در تحت فشار دشمن ناگزير به ترك وطن و سرزمين خود خواهيم شد » ( بند 118 از كتاب چهارم ) . اين گفتار با عباراتى كه تميستوكل سردار معروف يونان در يكى از لحظات حساس جنگ خطاب به ارويپياد فرمانده ناوگان يونان كه در اجراى برنامههاى جنك با او مخالف بود بيان كرده و مؤلف در بند 62 از كتاب هشتم نقل كرده است شباهتى قابل توجه دارد : « اگر حاضر نشوى آنچه را كه ميگويم انجام دهى ، بىتأمل افراد خانواده خود را برخواهيم داشت و به سيريس « 1 » نقل مكان خواهيم كرد . . . در آن هنگام كه از اتحاد ما محروم گرديدهايد گفتههاى مرا بخاطر خواهيد آورد » ( كتاب هشتم - بند 62 ) . و در جائى كه نمايندگان سكاها اضافه ميكنند كه « اگر هم بمانيم ، قراردادى با مهاجم منعقد خواهيم كرد » ، ملاحظه مىشود كه اين تهديد بىشباهت بتهديدى نيست كه اهالى آتن نسبت باهالى سپارت به كار بردند و آنها را متهم كردند كه در مقابل هجوم پارسها بموقع براى كمك به آنها نشتافتهاند :
« اهالى آتن كه در نتيجه رفتار نادرست شما تنها و بىمتحد ماندهاند حاضر بقبول صلحى خواهند شد كه در نتيجه آن خود از متحدين پادشاه هخامنشى شوند و هرجا كه سران پارس آنها را هدايت كنند همراه آنان بجنك روند و در آن موقع است كه شما از نتايجى كه از اين وضع حاصل خواهد شد اطلاع خواهيد يافت » ( كتاب نهم - بند 11 )
در جاى ديگر نمايندگان سكاها خطاب بسران اقوام مجاور چنين ميگويند :
« در آن موقع سرنوشت شما بهتر از سرنوشت ما نخواهد بود ؛ زيرا پادشاه پارس
هامش
( 1 ) -Siris