مناسبت را مؤلف در موارد متعدد به آسانى بچنك آورده و از اين حيث زياد نسبت به خود سختگيرى نكرده است . مثلا صرف تقاضاى سكاها را از اقوام مجاور براى همكارى با آنان كافى براى نقل اطلاعات مبسوطى دانسته است كه درباره اين اقوام جمعآورى كرده است . در بند 21 از كتاب چهارم در جائى كه بتوصيف راه تجارتى بزرگى كه بسرزمين ايسدونها « 1 » منتهى ميشده است پرداخته مطالبى درباره عادات و رسوم تىساژتها « 2 » ، ايركها « 3 » و آرژيپها « 4 » نقل كرده و توصيف بقيه اقوام اين ناحيه را بفرصتى ديگر موكول نموده است . و اين فرصت را در جائى بدست آورده كه تعدادى از اين اقوام را كه بكمك سكاها شتافته بودند يا از آنها طلب كمك شده بود نام ميبرد و در اينجا بتفصيل از اقوام سورومات « 5 » ، ژلون « 6 » ، بودن « 7 » ، تور « 8 » ، ملانكلن « 9 » آندروفاژ « 10 » و آگاتير « 11 » ياد مىكند .
مطالبى كه مؤلف در بند 126 تا 135 از كتاب چهارم نقل كرده است با روايت كتزياس و سترابون كاملا تطبيق مىكند .
بنا بروايت اين هر دو مؤلف سكاها با فرستادن كمانى نيرومندتر از كمان پارسها بحضور پادشاه هخامنشى براى او پيغام فرستادند كه قدرت مقابله با سكاها را نخواهد
هامش
( 1 ) -Issedons( 2 ) -Thyssagetes( 3 ) -Yrques( 4 ) -Argippes( 5 ) -Sauromates( 6 ) -Gelons( 7 ) -Boudins( 8 ) -Teures( 9 ) -Melanclaines( 10 ) -Androphages( 11 ) -Agathyres