داشت . سترابون با هردوت درباره علت عقبنشينى سپاهيان پارس همعقيده است و معتقد است كه سپاه پارس در نتيجه فقدان آذوقه و ما يحتاج زندگى و على الخصوص نايابى آب ناگزير بعقبنشينى گرديد .
همچنين مطالب بند 126 تا 135 از حيث وصف ميدانهاى نبرد نيز با روايت مؤلفان سابق الذكر تطبيق مىكند ، چه هردوت مانند سترابون و كتزياس معتقد است كه صحنه اصلى عمليات جنگى در اين لشكركشى منطقه واقع در مغرب سرزمين سكاها و ناحيهاى واقع بين محل سكونت قوم آگاتير و رود دانوب بوده است .
برخى از مؤلفين عقيده دارند كه مطالبى كه مؤلف درباره گوبرياس و رفتار او با پادشاه در آخرين مراحل لشكركشى بسرزمين سكاها نقل كرده است ظاهرا بايد منبع صحيحى داشته و مؤلف آن را از دهان راويان آن زمان شنيده و يا باحتمال بيشتر از آثار متقدمان خود اخذ كرده باشد .
بنا بحكايت هردوت گوبرياس تنها كسى بود كه در مقابل هداياى پرمعنائى كه براى پادشاه هخامنشى ارسال شده بود فريب ظاهر را نخورد و بر خلاف پادشاه تعبير نامساعدى از اين هدايا نمود ( بند 132 ) . همين شخص در موقع مناسب صريحا پادشاه را بعقبنشينى و بازگشت بكشور پارس تشويق كرده ( بند 134 ) و براى توفيق اجراى اين عمل بپادشاه توصيه كرده است كه ترتيب خاصى براى شروع عقبنشينى اتخاذ كند بطوريكه دشمن تا مدتى متوجه نشود و پارسها فرصت داشته باشند كه مسافتى قابل توجه از آنها فاصله گيرند .
بعقيده اين دسته از محققين مؤلف اين قسمت از اطلاعات خود را از كتب و آثار متقدمان يا معاصران خود اتخاذ كرده و عينا در متن كتاب خود آورده است . دليلى كه بر اين امر اقامه ميكنند اينست كه هردوت قبل از آنكه از گوبرياس نام برد مكرر از آرتابان برادر جوان پادشاه بعنوان مشاور او ياد كرده است ( بند 83 ) در حالى كه حوادثى كه در طى آن مكرر نام گوبرياس بميان ميآيد قسمت اعظم مطالب بندهاى 126 تا 135 را تشكيل ميدهد .
تاريخ هرودت ( فارسى ) — صفحة 62
مساهمون: هرودت
ص٦٢