ارزشى ندارند بلكه ارزش آنها اعتبارى و شخصى است و چون اين ارزش براساس عادات و رسومى است كه در نزد اقوام مختلف متغير مىباشد پس قوانين نيز در سراسر جهان متغير است و برحسب اخلاق و رفتار و سنت مردم تغيير مىكند . اين قسمت از كتاب سوم نيز باحتمال زياد منبعى يونانى دارد و بايد حدس زد كه بحث درباره ارزش مطلق قانون يكى از مباحثى بوده كه در زمان مؤلف در محافل و مجالس فلسفى يونان مورد گفتگو و مسئله روز بوده و مؤلف تحت تأثير اين گفتگوها و براى آنكه اطلاعات و نظريات خود را در اين زمينه براى خوانندگان نقل كند از يك عبارت معترضه كوچك استفاده كرده و از قول پارسها به مقايسه عادات و رسوم و قوانين يونانيان و هنديان پرداخته و نتيجه گرفته كه قوانين اين دو قوم باهم مغاير ميباشند .
در آغاز اين بند صحبت از رفتار غير عادى كبوجيه در مصر درميان است و مؤلف براى انتقاد از رفتار اين پادشاه چنين استدلال مىكند كه احترام به عادات و رسوم و قوانين ملل و اقوام براى يك پادشاه امرى است ضرورى زيرا هرقوم و ملتى قوانين و عادات و رسوم خود را بهترين قوانين و عادات و رسوم زمان ميداند « و بنابراين اينكه شخصى امورى را كه به اين درجه محترم است تخطئه مىكند امرى طبيعى نيست مگر اينكه او ديوانه باشد » ( بند 38 ) ( مقصود كبوجيه است ) و سپس از اين فرصت مناسب استفاده مىكند و مطلبى را كه باحتمال يقين در آن زمان در محفلهاى فلسفى و علمى يونان موضوع روز و مورد بحث بوده با اين عبارت به مطلب قبلى ربط ميدهد و چنين به سخن ادامه ميدهد :
« براى تشخيص اينكه اين گونه احساسات نسبت به عادات و رسوم شخصى تا چه حد در وجود مردمان ريشه دارد ، موارد زيادى ميتوان شمرد . يكى از اين موارد كثير چنين است : داريوش در زمان سلطنت خود روزى اطرافيان يونانى خود را بحضور طلبيد و از آنها پرسيد كه بچه قيمتى حاضرند پدر خود را پس از مرگ تناول كنند .
آنها باعتراض پاسخ دادند كه به هيچ قيمتى حاضر بانجام اين عمل نميباشند . پس داريوش هندوهائى را كه كاتى نام دارند و رسم آنها چنين است كه پدر و مادر خود را ميخورند
تاريخ هرودت ( فارسى ) — صفحة 67
مساهمون: هرودت
ص٦٧