اشاره مىكند با ذوق و سليقه پارسها و عادات و رسوم آنها تطبيق داده شده ، چه از يك طرف مسابقه به هنگام طلوع آفتاب محول گرديده كه مورد احترام و ستايش پارسهاى قديم بوده ( هردوت - جلد اول - بند 131 - جلد هفتم - بند 54 ) و از طرف ديگر پاى حيوانى درميان است كه مورد تكريم عموم ايرانيان دلاور قديم بوده است .
گفتگوى بزرگزادگان پارس
يكى ديگر از قسمتهاى جزء دوم از كتاب سوم هردوت كه احتمالا منبعى يونانى دارد مطالبى است كه مؤلف درباره گفتگوى بزرگانزادگان پارس در بند 80 تا 82 نقل مىكند . هفت تن از بزرگزادگان پارس كه در جريان بر كنار كردن بردياى ادعائى نقش اصلى را به عهده داشتهاند پس از بر كنار كردن او بر سر نوع حكومتى كه بايد انتخاب كنند باهم به بحث ميپردازند :
مؤلف در اين قسمت از كتاب خود مطالبى از قول داريوش و مگابيز و اوتان نقل مىكند كه به نظر ميرسد بيشتر احتمال دارد از مغز يكنفر يونانى قرن پنج قبل از ميلاد تراوش كرده باشد در بحث اين هفت تن بجز مطالبى كه داريوش در پايان بحث عنوان مىكند بقيه استدلالها و توجيهات خواننده را به ياد مجالس محافل فلسفى و علمى زمان سقراط و افلاطون و دورهاى مياندازد كه در مجالس و محافل در محيط آزاد شهرها و جمهوريهاى كوچك اين سرزمين بحث دربارهء بهترين نوع حكومتى كه رعايت كامل حقوق و آزاديهاى مردم در آن شده باشد مسئله روز بوده است . بين نطقهائى كه بحكايت هردوت در اين محفل تاريخى ايراد شده و گفتههاى يونانيان قبل از هردوت و يا معاصر او مشابهت زيادى وجود دارد .
به همين جهت احتمال ميرود كه هردوت از مطالعات قبلى خود براى تهيه اين محاوره بين سرداران پارس استفاده كرده و از دهان آنها در قالب استدلال يونانيان سخن گفته باشد .
مؤيد اين نظر اينست كه مؤلف در بند 84 پس از آنكه اين مذاكرات را از قول سران پارس بپايان مىرساند مطلبى نقل مىكند كه با روش اوتان در مذاكرات مبانيت