( Syene )
درحقيقت حومهاى از الفانتين محسوب ميشده و گويا هردوت كه در سفر شتاب داشته متوجه نشده است كه اين حومه خود نامى مستقل و مجزا از الفانتين دارد و سين ناميده مىشود . به همين جهت است كه اين حومه را با محل اصلى آن يك جا الفانتين ناميده و در اين صورت جاى تعجب نيست كه از جزيرهاى كه الفانتين در آن قرار داشته و به همين نام خوانده ميشده اسم نبرده باشد . به همين جهت است كه مؤلف سنگى كه از سين استخراج شده بود از الفانتين دانسته و نيز شايد به همين جهت است كه وقتى پس از مسافرت خود از دهان يكى از كاتبان شهر ساتيس ميشنود كه سرچشمه نيل بين سين و الفانتين قرار دارد آن را باور مىكند و چون سين را نمى - شناخته و محل آن را نميدانسته عين گفته او را نقل مىكند . و اما اشتباهى كه هردوت در مورد مسافت بين هليوپوليس و شهر تب مرتكب شده شايد ناشى از اين باشد كه در زمانى كه وى در مصر به مسافرت پرداخته چون مدتها بود كه پارسها بر آسياى غربى مسلط شده بودند و در سراسر راه شاهى چاپارهاى سريع السير تأسيس كرده بودند بعيد نيست كه بر روى رود نيل نيز دستگاه حمل و نقل سريعى تأسيس كرده بودهاند كه همانطور كه هردوت نقل مىكند فاصله بين هليوپوليس و تب را در نه شبانهروز طى ميكردهاند ، در حالى كه در همان زمان سرعت حمل و نقل كالاهاى تجارى و مسافرين در همين مسير بمراتب از اين مقدار كمتر بوده است ( بند 175 ) . احتمال دارد هردوت كه خود فاصلهء بين هليوپوليس و شهر تب را يكباره سفر نكرده و در ضمن راه توقف كرده براى نشان دادن فاصله بين اين دو شهر طول مدتى را كه كشتىهاى دولتى براى طى اين مسافت مىپيمودهاند ملاك قرار داده . ولى آنچه تصور آن دشوار است و نميتوان توضيحى براى آن يافت جائى است كه مورخ كهن مدعى است كه دره نيل در تنگترين قسمت آن حداقل دويست ستاد يعنى سى و پنج كيلومتر عرض دارد . همچنين است در موردى كه مدعى است كه پس از چهار روز بحرپيمائى در رود نيل در جهت جنوب ، خاك مصر وسعت و گسترش مييابد . تحقيقات اخير نشان داده است كه دره نيل از محلى كه نصف فاصله هليوپوليس تا تب مىباشد وسعت مييابد و تقريبا