وقت بود . پس پلازژها از هاتف دودون پرسيدند كه آيا مىتوانند نامهائى را كه از نواحى اقوام وحشى آمده بود به كار برند ؛ هاتف به آنان پاسخ داده بود كه مىتوانند اين اسامى را به كار برند . از آن زمان ببعد در موقع قربانى كردن نام شخصى خدايان را بر زبان جارى ميكردند و بعدها يونانيان اين عادت را نيز از آنان اخذ كردند .
53 - و اما درباره اينكه هريك از خدايان از كدام پدر و مادر به دنيا آمدهاند يا اينكه همه آنها از آغاز وجود داشتهاند و همچنين دربارهء اينكه قيافه هريك چگونه بوده است آنها تا تاريخى بسيار نزديك و حتى ميتوان گفت تا ديروز از آن بىاطلاع بودهاند .
زيرا من عقيده دارم كه از يود « 1 » و هومر « 2 » چهارصد سال قبل از من ميزيستهاند نه بيشتر ؛ « 3 » در حالى كه همينها بودند كه در اشعار خود تاريخ خدايان را تدوين كردند ، خصوصيات هريك از خدايان را مشخص نمودند ، افتخارات و اختيارات هريك را تعيين كردند و قيافه و شكل آنها را طراحى كردند « 4 » . شعرائى كه ميگويند قبل
هامش
( 1 ) - ازيود( Hesiode )شاعر يونانى قرن هشتم قبل از ميلاد است . وى در ناحيه بئوسى( Beotie )متولد شد و در زمينه اشعار اخلاقى استعدادى خاص يافت . معروفترين اثر او تئوگونى( Theogonie )يا « شجره نسب خدايان » نام داشت كه معروف است جمعى از مريدان او تهيه كردهاند .
( 2 ) - هومر( Hommere )شاعر يونانى قرن نه قبل از ميلاد كه دو اثر ادبى معروف ايلياد و اوديسه را به او نسبت ميدهند . درباره محل تولد او اختلاف است و هفت شهر ادعاى موطن او را دارند . معروف است هومر پيرى نابينا بوده كه از شهرى به شهرى ميرفته و اشعار خود را ميسروده . بتازگى انتساب ايلياد و اديسه به اين شاعر مورد ترديد كامل قرار گرفته و جمعى عقيده پيدا كردهاند كه اين دو اثر نفيس دنياى باستان متعلق به شعراى گمنام ديگرى است .
( 3 ) - هردوت در اينجا دچار اشتباه بزرگى شده و ازيود و هومر را معاصر دانسته ، در حالى كه هومر در قرن نه قبل از ميلاد و ازيود در قرن هشت قبل از ميلاد ميزيسته .
( 4 ) - در اينجا هرودت در بيان سهم ازيود و هومر در تعيين افسانه خدايان بطريقى خاص مبالغه مىكند و به اين نكته مهم توجه ندارد كه براى اينكه اين دو شاعر بزرگ بتوانند اخلاق و عادات و زندگانى خدايان را بنظم درآورند لازم بود مدتها قبل يونانيان از اخلاق و زندگانى آنان بااطلاع بوده باشند .