تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ هرودت ( فارسى ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
معاف باشد آن را بانوارى از پاپيروس كه بدور شاخهايش مىپيچد مشخص مىكند و بر روى آن خاك رس چرب مينهد و آن را به مهر خود ممهور مىكند . همين كه اين عمل انجام گرفت حيوان را بيرون مىبرند . هركس گاوى را كه داراى اين علامت نباشد قربانى كند مجازات او اعدام است . 39 - چنين بود شرح چگونگى آزمايش حيوانات بوسيله مصريان . اكنون قواعد قربانى كردن را در نزد آنان شرح مىدهم : آن حيوان علامت‌دار را به نزديكى محرابى كه قربانى ميكنند مىبرند . آنگاه آتش مىافروزند و در حالى كه نام خداى را بر زبان جارى ميكنند در نزديكى محراب شراب غسل بر سر حيوان ميريزند و سپس آن را خفه ميكنند و همين كه حيوان خفه شد آن را سر مىبرند . پوست حيوان را از بدن جدا ميكنند ، و سر بريده‌اش را نفرين و لعنت نثار ميكنند و با خود مىبرند « 1 » . در محل‌هائى كه بازار وجود دارد و تجار يونانى بكسب مشغولند آن را به آن بازار مىبرند و ميفروشند . اگر يونانى در محل حاضر نباشد ، آن را در رودخانه ميافكنند . اصطلاحى كه براى نفرين و لعنت سر بريده حيوان به كار مىبرند اينست كه هربلائى كه قرار است متوجه قربانىكنندگان يا سرزمين مصر گردد متوجه آن سر شود . دربارهء طرز رفتار با سرهاى حيوانات قربانى شده و غسل شراب ، در تمام مصر براى قربانىهاى مشابه نيز همان قواعد رعايت مىشود « 2 » . و به علت همين عادت است كه هيچيك از مصريان حاضر نيستند سر هيچيك از حيوانات را تناول كنند « 3 » .
هامش
( 1 ) - اين عادت ، يعنى جدا كردن سر حيوان و نثار كردن نفرين و لعنت خداوندى بر آن يكى از عاداتى است كه در ازمنه نزديك به ما از مذاهب خارجى به مصر نفوذ كرده است . در بناهاى مصر باستان منظرهء سر بريدهء قربانى كه بر روى ميز قربانى نهاده شده زياد ديده مىشود . ( 2 ) - دربارهء سرهاى حيوانات قربانى هردوت اشتباه مىكند زيرا قواعد و رسومى كه او در اين باره نقل مىكند درحقيقت فقط در بعضى از نقاط مصر نسبت به بعضى از قربانىها رعايت ميشده است نه در تمام مصر و نسبت به تمام قربانىها . ( 3 ) - در اين مورد نيز ظاهرا مؤلف اشتباه كرده است زيرا باستثناى سر بريده گاو كه در مصر مطرود و ناپاك بوده تناول سر حيوانات ديگر اگرچه چندان معمول نبوده ولى هرگز مطرود عمومى نيز نبوده است .
تاريخ هرودت ( فارسى ) — صفحة 139 | هرودت / هادى هدايتى