سراسر بدن خود را ميتراشند تا درموقعى كه درخدمت خدايان هستند شپش يا حشرهء ناپاك ديگرى باندام آنان نچسبيده باشد . آنان فقط يك لباس از كتان در بر و كفشهائى از پاپيروس به پا ميكنند و حق ندارند لباس ديگرى در بر يا كفشهاى ديگرى به پا كنند . روزى دوبار خود را با آب سرد مىشويند و همين عمل را دو بار هم در شب انجام ميدهند . آنان خود را در قيد اعمال مذهبى كثير ديگرى قرار ميدهند ، ولى درعوض از مزاياى زياد و مهمى بهرهمند ميشوند . براى آنان غذاى مقدسى مىپزند و هرروز بهريك از آنان مقدار زيادى گوشت گاو و غاز و شراب انگور ميدهند . ولى آنان حق ندارند گوشت ماهى تناول كنند . مصريان هرگز باقلا در كشور خود كشت نميكنند و اگر هم برويد آن را نه خشك ميجوند و نه پخته در آب ميخورند . كاهنان حتى حاضر به مشاهدهء آن نيستند و عقيده دارند كه گياه ناپاكى است « 1 » . هريك از خدايان فقط يك كاهن ندارند ، بلكه چندين كاهن دارند كه يكى از آنها بر ديگران سمت رياست دارد . وقتى يكى از روحانيان درگذرد ، پسرش جانشين او مىشود .
38 - مصريان تصور ميكنند كه گاوان نر به اپافوس « 2 » تعلق دارند و به اين جهت آنها را به ترتيب زير آزمايش ميكنند : اگر بر روى بدن حيوان حتى يك پشم سياه مشاهده كنند آن حيوان را ناپاك ميدانند اين تحقيق بوسيله كاهنى به عمل ميآيد كه مامور اين عمل است . وى حيوان را ايستاده و خوابيده آزمايش مىكند و زبان آن را بيرون ميكشد تا مشاهده كند آلوده بيكى از علائم مشخص كه بعدا من در جاى ديگر بتفصيل از آن ياد خواهم كرد نباشد . و نيز توجه خواهد كرد كه پشمهاى دم حيوان بطور عادى روئيده باشد . هرگاه حيوان از تمام اين معايب
هامش
( 1 ) - اين ادعاى هردوت را بايد با ترديد تلقى كرد ، چه در بسيارى از قبرهائى كه از مصر باستان باقى مانده ضمن اشياء مختلف دانههاى باقلا بدست آمده است . بعلاوه در بعضى از قبور مصرى متونى يافت شده كه بموجب آن مصريان باقلا را دوست داشتهاند .
رامسس سوم مقدار زيادى باقلا به كاهنان شهرهاى ممفيس و هليوپوليس اهداء كرده بود( Loret : Flore . . p 93 No 157 )( 2 ) - اپافوس( Epaphos )يا( Epaphus )فرزند ژوپيتر ويو( Io )و مؤسس شهر ممفيس .