به كف دريا بزنيد گل بالا خواهد آمد و فاصله شما تا عمق دريا فقط پانزده توآز « 1 » خواهد بود . همين امر دليلى است بر اينكه خاك ساحل تا اين فاصله از دريا پيش آمده است . « 2 »
6 - دليل دوم ، سرزمين اصلى مصر است كه طول آن در ساحل به شصت سكن « 3 » ميرسد و اين در صورتى است كه همانطور كه ما عادت داريم حدود آن را خليج پلنتىنت « 4 » و درياچه سربونيس « 5 » كه كوه كازيوس « 6 » در كنار آن قرار دارد بدانيم . بنابراين از اين درياچه ببعد شصت « سكن » فاصله است . آن قسمت از مردم مصر كه زمين كمترى دارند آن را با توآز « 7 » اندازه ميگيرند ولى آنها كه زمين بيشترى دارند
هامش
( 1 ) توآز( Toise )برابر است با يك متر و 776 ميليمتر ( توضيح دربارهء واحد مقياس اوزان و مقادير در يونان باستان - صفحه 33 ) . اگر مقصود مؤلف اين باشد كه در همان محل كه ميلهاى به دريا مىزنند و گل بالا مىآيد عمق آن پانزده توآز است بايد گفت كه انتخاب مثال بجا نبوده زيرا ميلهاى كه به اين فاصله بعمق دريا برسد به ظن قريب بيقين در دسترس بشر آن روز نبوده .
( 2 ) هردوت براى اثبات اين ادعاى خود علاوه بر اين استدلال اوليه كه مبتنى بر چگونگى نوع گل كف دريا است از بند 10 ببعد مدارك و دلايل ديگرى ارائه ميدهد كه در سرزمين مصر بدست آورده ، و قبل از آن در بند 6 تا 9 دربارهء اوزان و مقادير و عادات و رسوم مصريان سخن ميگويد .
( 3 ) سكن( Skene )يا سكونز( Schoenes )واحد اندازهايست كه هردوت در كتاب دوم خود براى سنجش فواصل در مصر به كار برده . هر سكن با 60 ستاد برابر است و بواحد امروز مساويست با ده كيلومتر و 656 متر . با اين حساب طول ساحل مصر در زمان هردوت 639 كيلومتر و 360 متر بوده ( رجوع شود به توضيح خارج از متن دربارهء اوزان و مقادير در يونان باستان ) .
( 4 )Plinthinete( 5 )Serbonis( 6 ) كازيوس( Casios )كوه معروفى است در نزديكى محل شهر قديم پلوز . كوهى به همين نام نيز در سوريه وجود داشته كه به سلسله جبال لبنان منتهى ميشده است .
( 7 ) توآز( Toise )يا ارژى( Orgye )برابر شش پا يا يك متر و 776 ميليمتر بود ( يادداشت شمارهء 1 همين صفحه و توضيح خارج از متن درباره اوزان و مقادير در يونان باستان )