نام نيتوكريس را از روى بىاطلاعى بجاى « نبوكودراكارا » به كار برده .
آنچه مؤلف دربارهء پادشاهان قديم آشور نقل مىكند باحتمال زياد خود در بابل از دهان پارسها و ساكنان اين شهر باستانى شنيده . اشتباه فاحشى كه دربارهء بخت النصر مرتكب شده خود بهترين دليل اين مدعا است ، چه چنين اشتباه فاحش فقط از منابع شفاهى ممكن است ناشى شود نه از آثار مكتوب . آنچه در بند 187 در بارهء قبر نيتوكريس ( كه درحقيقت همان بخت النصر معروف است ) نقل مىكند و آنچه دربارهء افسانه شكافتن اين قبر بدست داريوش مينويسد نمونههاى روشنى است از اطلاعاتى كه بطور يقين مؤلف از دهان معاصرين خود در بابل شنيده . باحتمال زياد اين افسانه نيز با حقيقت تطبيق نميكند ولى نكتهاى كه در صحت آن ترديد نيست اينست كه خشايارشا در يكى از قسمتهاى مخفى معبد مردوك بعنف وارد شد و همين عمل است كه در افسانههاى بابلى به شكافتن قبر نيتوكريس بوسيلهء داريوش كبير تعبير شده و همهجا ضمن تحريف اين واقعه نام خشايارشا با داريوش اشتباه شده است . عمل خشايارشاه ( يعنى ورود بعنف در محل مخفىگاه معبد مردوك ) در نظر مردم بابل عملى خلاف مذهب بود و همين كه اين عمل از پادشاه پارس سرزد افسانههاى زيادى دربارهء آن بر زبانها افتاد . افسانهاى كه هردوت دربارهء شكافتن قبر ملكهء بابل نقل مىكند بدون ترديد يكى از همين افسانهها است كه اهالى كينهتوز بابل و شايد همانها كه افسانهء ربودن مجسمه را اختراع كرده بودند براى او نقل كردهاند .
آنچه هردوت دربارهء اخلاق و عادات و رسوم اهالى بابل نقل مىكند سراسر اشتباهاتى است كه ثابت مىكند هردوت در اين مورد نقش يك محقق دقيق را بازى نكرده و مكرر دچار اشتباه شده است . ولى نميتوان تشخيص داد كه اشتباه هردوت در اين مورد از گفتگوى شفاهى با اشخاص سرچشمه گرفته يا از مطالعهء كتب متقدمين است . آنچه مؤلف دربارهء نظاير عادات و رسوم اهالى بابل در مصر و عربستان و ليسى و قبرس نقل مىكند ( بند 182 - 193 - 198 - 199 ) ظاهرا نتيجه تحقيقات و تجربيات شخصى مؤلف در
تاريخ هرودت ( فارسى ) — صفحة 179
مساهمون: هرودت
ص١٧٩