را بالا مىآورد و گلويش را مىبرد و سپس سر را جدا مىكند و بر سر چوب بالا مىبرد تا مردم ببينند .
به چارميخ كشيدن : دست و پا و بدن محكوم را با ميخ به تختهاى مىكوبند و او را در همين حال نمايش مىدهند تا چند روزه بميرد . با اين همه ، مىگويند كه چون ميخها را [ پس از مدت نسبة كوتاه ] بكشند ، مجرم نفس دارد و زنده است .
بريدن بدن [ يا اره كردن ] : در اينگونه اعدام ، مجرم را معلق نگاه مىدارند و از ران تا سر او را كمكم به فاصلهاى اره مىكند تا كه كشته شود .
زندهبهگور كردن : چنين است كه در زمين سوراخى حفر مىكنند و مجرم را زنده در آن مىگذارند به وضعى كه فقط سر و گردنش بيرون است و سپس دور او را [ در سوراخ ] دو غاب گچ مىريزند و گچ كه كمكم خشك مىشود [ با افزوده شدن حجم آن ] به بدن محكم فشار مىآورد ، چنانكه چشمهايش از حدقه بيرون مىآيد و به مرگ سختى مىميرد . سپس روى سرش را هم خاك مىپوشانند .
دريدن بدن : چنين است كه اندام مجرم را به گاو يا اسب [ كه از دو سو آن را مىكشند ] مىبندند تا بدنش دريده و كشته شود .
كور كردن : چشم مجرم را از حدقه بيرون مىآورند يا آن را ميل مىكشند كه كور مىشود .
اين مجازات در بيشتر موارد به مردن محكوم نمىانجامد .
اديان و مذهب در ايران
آيين زردشت و دين اسلام
آيين باستانى ايران آتشپرستى بود كه آن را زردشت در 500 سال پيش از ميلاد در سراسر ايران و نواحى مجاور تبليغ كرد . پس از آن ، با گذشتن بيش از يكهزار سال و در حدود سال 600 ميلادى ، حضرت محمد در عربستان دين توحيدى را فراآورد و آن را به زور شمشير به ممالك نزديك قبولاند . ايران هم هدف حمله [ اعراب ] و ويران شد . در نتيجهء اين رويداد ، مسلمانان كه چينىها آنان را « كاى كيوتو ( يا ، اويغورى ) » مىخوانند ، بر ايران تسلط يافتند و آيين آتشپرستى برچيده شد . جزييات اين وقايع در تاريخنامهها آمده است .
غلبه تشيّع
پس از آن ، در سدهء شانزده ميلادى ، شاه اسمعيل يكى از فرقههاى اسلامى يعنى شيعه را مذهب