بدن خود مىماليدند تا نشان دهند كه خون ريخته شده است . اين صحنهها كشته شدن امام حسين را در جنگ نشان مىدهد . مىگويند كسى چندان به بدنش زخم زد تا سرانجام از همان زخمها مرد . اين نهايت سادگى را مىرساند .
در اين روزها اينجا و آنجا تعزيهء شهادت امام حسين در جنگ را نمايش مىدادند .
مىگويند كه شبيهخوانها اجرت نمىگيرند ، و مردم نيز لباسهاى فاخرشان را به ايشان امانت مىدهند تا تعزيه را با شكوه و عظمت برگزار كنند . در محوطهء باغ شاهى [ - ارگ ] عمارت بزرگى هست به شكل گرد [ - همان تكيه دولت ] كه معمولا فقط تيرهاى [ برهنه ] سقفش را از دور مىبينيم . اما در ايام عزادارى عاشورا بر تيرهاى سقف چادر سفيد مىكشند و داخل اين عمارت را با چند ده هزار چراغ روشن مىكنند ، و در آنجا روضهخوان معتبرى به منبر مىرود . شاه و اعيان و اشراف و زنان حرم همه مىآيند و موعظهء آخوند را مىشنوند . ورود مشركان به اينجا ممنوع است .
اعياد
جشنها و مراسم ديگر زياد است ؛ مانند عيد تولد شاه كه آن را « همايون » مىگويند ، و عيد ميلاد بانى دين [ پيامبر اسلام ، حضرت محمد ] يا تولد پيغمبر ، سالروز وفات او ، سرآمدن ايام روزه يا عيد رمضان ، سالروز قربانى اسمعيل يا عيد قربان ، و سالروز مرگ هفتاد و دو تن شهيدان كربلا [ عزادارى عاشورا ] . روز اول سال در تقويم ايران را ، كه شرح آن خواهد آمد ، عيد نوروز مىگويند . در اينروز جشن طولانى سر مىگيرد . [ اعياد مذهبى را ] مقام دينى دولت كه امام جمعه خوانده مىشود رياست مىكند . اين مقام پايين رتبهتر از مجتهد است . . . .
روزهدارى
از اعياد دينى ، عيد [ پايان ] ماه رمضان است كه آن را فصل روزه مىگويند ، و ماه نهم سال در تقويم اسلامى است . در اين ماه بود كه [ به تصريح كتاب مقدس مسلمانان ] قرآن بر حضرت محمد نازل شد . در اين ماه كه رمضان خوانده مىشود ، مردم همه در روز مىخوابند و هنگام عصر بلند مىشوند . هر روز غروب در مركز شهر توپ مىاندازند تا هنگام [ افطار ] را خبر بدهند . مردم به شنيدن صداى توپ از خواب برمىخيزند و غذا مىخورند و سپس به تلاوت قرآن و خواندن نماز مىپردازند . در نيمهشب دوباره غذا مىخورند و شب را به روز مىرسانند ، و با دميدن سپيده صبح دوباره مىخوابند . زندگى آنها در سراسر اين ماه بر اين