باران براى سيراب كردن زمين كافى نبود ؛ اما از رسيدنمان به خاك ايران نخستينبار بود كه باران مىديديم ، و بسيار خوشحال شدم .
خان زينان
راهمان از شيب تپه كوچكى به زمين هموار كشيد . و ساعت 9 [ شب ] به خان زينان رسيديم و در كاروانسرا فرود آمديم . اينجا 6100 شاكو [ حدود 1850 متر ] از سطح دريا ارتفاع دارد ، و گويا در فاصله 3 فرسخى دشت ارژن است . اين كاروانسرا بسيار وسيع بود و گنجايش چند صد مسافر و چارپا داشت . پشت كاروانسرا رودى با آب پاكروان بود كه مىشد از آن نوشيد . آن نزديكها دو - سه خانه روستايى بود كه ديدم پيرامونش كمى گندم و جو كاشتهاند .
چنار دالكى
يكشنبه يكم اوت ، صاف ، 85 درجه :
ساعت 4 صبح كه روانه شديم ، تندر زد و كمى باران باريد . چندى كه پيش رفتيم به رودى رسيديم و ديديم كه ماهى رودخانه دارد . شكل اين ماهىها به آيو
ayu
مانند بود . همهمان تلاش كرديم و چهار - پنج ماهى گرفتيم كه از گونه هائه
hae
و يا ماهى
yamame
بود ، و باز به قاطرها نشستيم و پيش رفتيم ، و از تپه ماهور آسانگذرى كه رد شديم راه هموار شد ؛ اما زمين پرسنگ بود و با هر گام صدا مىداد و قاطر سخت قدم برمىداشت . پيمودن اين راه دشوارتر از راه ديروزمان بود . ساعت يازده و نيم شب به كاروانسراى چنار دالكى رسيديم . گويا اينجا شش فرسخ از كازرون فاصله دارد .
چشمه آبگرم
دوشنبه 2 ، صاف ، 87 درجه :
گفتند كه در سوى شمال چنار دالكى چشمه آب گرمى هست . خواستم كه در اينجا حمام بگيرم ؛ و از كاروانسرا پياده به راه افتادم و حدود يك فرسخ به سوى كوه رفتم و به دهكده كوچكى رسيدم . اينجا از آبگرم نشانى گرفتم ، و گفتند كه بايد 2 فرسخ ديگر بروم ، و تازه دانستم كه مسافت را به من درست نگفته بودند . پس در اينجا كمى آسودم و بعد قاطرى كرايه كردم و سواره به كاروانسرا برگشتم . در ميان راه در دامن كوه ، اينجا و آنجا مزرعه و جاليز بود كه گرداگرد آن را با ديوار گلى كوتاه محصور كرده بودند تا مانع ورود ديگران شود .
كشتهايى مانند چاى يا درخت توت به نظر مىآمد . چند جا ديدم كه حصاربندى كردهاند