منظره شگفت در دريا
چهارشنبه 5 ، صاف ، 92 درجه :
ساعت 11 صبح كشتى وارد تنگه سنگاپور شد . از سحرگاه در دوردست دريا خشكى را ميان روشنايى آب مىديديم ، كه منظرهاى شگفتىآور بود و چنين مىنمود كه زمين بر آسمان بر شده است . ميان خشكى و دريا خطى ديدم كه پندارى با گچ رسم كردهاند . تصور كنم كه 5 ميل انگليسى با ساحل فاصله داشتيم . از اينرو در افق جايى را كه خشكى از دريا جدا مىشود ، نمىتوانستم ببينم ، و فقط زمين مرتفعتر به چشم مىآمد .
روزى كه هوا پاك و صاف و روشن باشد و دريا بىموج ، بر سطح دريا پهنهء ميان خط افق و ساحل بر اثر آفتاب در هوا منعكس مىشود و به چشم مىآيد . به همين سبب است كه رنگ آب كه در بالا مىبينيم و رنگ آب در پايين [ كه ديده نمىشود ] تفاوت دارد .
اين تنگه دريا كه در شمال به خاك آسيا مىرسد در رأس جنوبى شبهجزيره مالايا واقع است ، و در جنوب آن چند جزيره افتاده كه فاصلهشان با هم حدود 3 رى [ - 12 كيلومتر ] است . در ساحل هر دو سو تپه كوچك پردرخت هست ، و زمينهاى هموار هم جنگلى است .
جايى هم بيشهء نخل است ، و درختهاى اينجا به سرو ژاپنى مىماند .
ورود به سنگاپور
در ساعت 3 و 40 دقيقه بعدازظهر به سنگاپور كه در يك درجه و 12 دقيقه عرض شمالى و 103 درجه و 52 دقيقه طول شرقى جغرافيايى واقع است ؛ رسيديم . اينجا بندرگاه مهمى در مسير راه دريايى است . كشتى ما پس از لنگر انداختن در بندر پرچم انگليس را بالاى دكل ميانى افراشت و براى اداى احترام 21 تير توپ انداخت . از ساحل هم به همين شمار توپ در پاسخ شليك كردند . مسافت 1440 ميل دريايى فاصله هنگكنگ تا سنگاپور را در هفت شبانهروز آمديم . در سالهاى كانسى
Kansei
دوره ادو ، سالهاى 1789 تا 1801 م . ] و از هنگامى كه انگليس ها صاحباختيار اينجا شدند ، سنگاپور رفتهرفته رشد كرده است ؛ زمين هموار و شهر وسيع و پاكيزه و جمعيتى نزديك 000 ، 50 نفر دارد . از هرسو كشتىها مىآيند و در اين بندر لنگر مىاندازند . دولت بريتانيا حاكمى براى اينجا معين كرده است كه پنجاه هزار ليره استرلينگ حقوق دارد و بر سراسر سنگاپور فرمان مىراند . گويا شمار قواى نظامى اينجا هشتصد و چند نفر است .