شربت طعمى گوارا و بويى خوش دارد ، و در تابستان گرم بسيار مزه مىكند .
اسب
اسب از ناحيه خليج فارس به هند صادر مىشود . اما در حقيقت اسبى نيست كه خاستگاهش ايران باشد « 1 » ، و اسب كه در نواحى بصره تا بغداد در بين النهرين و در عربستان كه زير حكومت عثمانى است پرورش يابد بهترين اسب شناخته مىشود . اين اسبها را با سفاين از راه دريا به بندر بمبئى در هند مىبرند . در كشتىاى كه فقط 300 تا 400 تن ظرفيت بار دارد 80 تا 100 اسب حمل مىكنند . [ با اين تراكم چارپايان ] تلفات و آسيبديدگى اسبها در اين سفر دريايى زياد است . مىگويند كه چون در اين سالها حكومت عثمانى صدور اسب از بصره و بغداد را منع كرده است ، مردم اين نواحى اسبها را پنهانى به محمّره در ايران مىفرستند و از اينجا به هند صادر مىشود . شمار اين اسبها به 700 تا 800 رأس در سال مىرسد .
در ايران پرورش دام جز گاو و گوسفند نمىبينيم . اسبهاى ممتاز كه اعيان و اشراف سوار مىشوند معمولا از نژاد عربى است و ايرانى نيست . اسبهاى ايرانى هم البته نامرغوب نيست ، اما در اين ميان آنها مركوبى ممتاز و قابل تحسين نمىبينيم . گونهاى از چارپايان [ سوارى و باربر ] در ايران هست كه يابو ناميده مىشود ، و قوارهاش به اسب چينى مىماند ؛ حيوان با قدرت و مناسب باركشى است ، اما براى سوارى چندان كارآمد نيست . آقاى كنريخ
Kohnrit
، سرهنگ اتريشى معلم نظام كه در خدمت دولت ايران است ، [ مىگفت كه ] از نبودن چارپايان خوبى براى حمل توپخانه صحرايى دردسر داشته است . از اينرو اين سخن و فكر رايج را كه اسب خوب در ايران زياد است نمىتوان باور داشت .
مرواريد
مرواريد اول محصول خليج فارس است . بيشتر مردم عربزبان در ساحل اين دريا به صيد مرواريد مىگذرانند . فصل اين صيد ماههاى مه تا سپتامبر [ ارديبهشت تا شهريور ] است و در اين فصل شمار كرجىها كه در كار اين صيد است به دو تا دو هزار و پانصد مىرسد ، هريك به ظرفيت 40 تا 50 تن و با هشت - ده تا سى عمله . صيد و جمع آوردن مرواريد آزاد است ؛ اما گويا عربها در هر مركز صيد مرواريد با هم قرارى مىگذارند تا حقوق هركس معلوم و معين باشد . باز در عمل ناراحتى پيش مىآيد ، و اين وضع رفتهرفته به محدوديت رسمى راه
هامش
( 1 ) . به اسب تركمن توجه نداشته است .