بنابراين ، مىتوان سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را اشاره به حُكّام امَوى و عبّاسى دانست كه به آشاميدن نبيذ دست يازيدند و از آن فراتر رفتند و شرابِ خالص را نوشيدند .
در هر حال ، اگر تدوين نزد مسلمانان استوار مىماند و اگر خلفا مىگذاشتند كه مسلمانان معالم دينشان را از مُدَوَّنات - از جمله كتاب امام على عليه السلام - فرا گيرند ، اين آميختگى ميانِ اصول و مفاهيم پديد نمىآمد ، و اين كار براى اسلام و مسلمانان بسيار سودمند مىافتاد و اختلاف در مسائل فقهى ( ميان امّت اسلام ) به اين حد نمىرسيد .
4 . ديه دندانها
حكم بن عُيَيْنَه مىگويد به امام باقر عليه السلام گفتم : در دهان بعضى از مردم 32 دندان است و در دهان بعضى 28 دندان ، ديه دندانها چگونه تقسيم مىشود ؟ فرمود :
خلقت طبيعى 28 دندان است ؛ 12 دندان در جلوِ دهان و 16 دندان در عقبِ آن . ديه دندانها بر همين تعداد تقسيم مىشود . ديه هريك از دندانهاى پيشين - هرگاه شكسته شود - 500 درهم مىباشد و ديه همه آنها شش هزار درهم .
و ديه هريك از دندانهاى پسين - هرگاه شكسته شود و [ از بيخ ] بيفتد ، 250 درهم است و ديه همه اين 16 دندان ، چهار هزار درهم .
بنابراين ، ديه همه دندانهاى پيشين و پسين ، ده هزار درهم مىشود ، پس افزون بر اين 28 دندان ، ديه ندارد و نيز براى كمتر از 28 دندان ، ديهاى نيست .
در كتاب على ، حكم ديه را اين چنين يافتيم « 1 » .
شيخ صدوق به اسنادش از ابن محبوب مثل اين روايت را مىآورد « 2 » ، و نيز شيخ طوسى به اسناد از حسن بن محبوب ، مانند آن را نقل مىكند « 3 » .
هامش
( 1 ) . تهذيب الأحكام 10 : 254 ، حديث 1005 ؛ الاستبصار 4 : 288 ، حديث 1089 .
( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 4 : 137 ، حديث 5304 .
( 3 ) . تهذيب الأحكام 10 : 255 ، حديث 1006 ؛ الاستبصار 4 : 288 ، حديث 1090 .