در اين هنگام مخالفان تندرو حكميت در خانهء عبد الله بن وهب راسبى با يكديگر ديدار كردند . « 1 » آنان همنوا شدند كه ديگر در اين شهر ستمگران باقى نمانند و به مكانى روند كه بتوانند با بدعتهاى گمراهكنندهء قوم خود مبارزه و آنها را محكوم كنند . تصميم گرفتند پيشوايى از ميان خود برگزينند . زيد بن حصن طائى ، حرقوص بن زهير ، جمرة بن سنان اسدى « 2 » و شريح بن اوفى عبسى جملگى رهبرى را رد كردند . عبد الله بن وهب راسبى ، معروف به ذو الثفنات - زيرا پيشانى و دستهايش بر اثر كثرت سجود در نماز پينه بسته بود - با بىميلى آن را پذيرفت . آنان در دهم شوال سال 37 با او بيعت كردند . « 3 » آنگاه پس از عزيمت ابو موسى براى حكميت ، « 4 » در منزل شريح بن اوفى با يكديگر ديدار كردند . شريح پيشنهاد كرد كه در مدائن اقامت گزينند ، ساكنانش را بيرون رانند و برادران بصرى خود را فرا خوانند تا به آنها ملحق شوند . زيد بن حصن گفت كه اگر به صورت گروهى حركت كنند تعقيب خواهند شد ؛ بلكه بايد انفرادى و پنهانى رهسپار شوند . آنها يقين داشتند كه از ورودشان به مدائن جلوگيرى خواهد شد و بهتر است به جسر نهروان در شرق دجله روند و بصريان را فرا خوانند تا در آنجا به آنها ملحق شوند . اين پيشنهاد پذيرفته آمد و عبد الله بن وهب به برادران بصرى آنها نوشت و آنان را از تصميم ايشان باخبر و ترغيبشان كرد كه به آنها بپيوندند . بصريان به نامهء او جواب مثبت دادند .
اولين كسانى كه رهسپار شدند شريح بن اوفى و زيد بن حصن بودند . طرفه ، « 5 » فرزند عدى بن حاتم نيز قصد داشت به شورشيان بپيوندد . پدرش در پى او رفت امّا به او نرسيد . وقتى طرفه به مدائن رسيد ، تصميم گرفت بازگردد . در بازگشت در منطقهء ساباط با عبد الله بن وهب همراه با بيست سواره روياروى شد . عبد الله خواست او را بكشد ، امّا
هامش
( 1 ) بنا به روايت شعبى ، آنها در خانهء عبد الله بن وهب يا زيد بن حصن با يكديگر ديدار كردند ( بلاذرى ، انساب ، ج 2 ، ص 359 ، نيز ص 363 ) .
( 2 ) بلاذرى اين نام را جمره و طبرى حمزه ضبط كرده است .
( 3 ) بلاذرى اين تاريخ را جمعه شب ، بيستم شوال ، نقل كرده است . ( انساب ، ج 2 ، ص 363 ) .
( 4 ) بلاذرى ، انساب ، ج 2 ، ص 363 .
( 5 ) بلاذرى در اصرار بر اينكه اين زيد فرزند عدى بن حاتم بود كه به خوارج پيوست ، احتمالا اشتباه مىكند ( انساب ، ج 2 ، ص 364 ) . او مىگويد كه طرفه در نهروان در ركاب على كشته شد . بنا به روايت ابو مخنف ، طرفه در آنجا ، در حالى كه از طرف خوارج مىجنگيد كشته شد ( طبرى ، ج 1 ، ص 3384 ) . در هر مورد او بايد همان كسى باشد كه در ابتدا كوشيد به خوارج بپيوندد . زيد پيشتر به معاويه پيوسته بود .