اما مقصود از اين سخن امام عليه السّلام كه : « وجدتنا فيه مسمّين ؛ ما را در آن خواهيد يافت » اين نيست كه نام ايشان در قرآن آمده باشد ؛ بلكه مراد ، ذكر نشانهها و صفاتى است كه بر فضيلت اختصاصى ايشان دلالت كند ؛ چنان كه نمونههايى از آن را آورديم .
دليل اين مدعا روايتى است كه كلينى از ابو بصير روايت كرده است . او مىگويد :
« از امام صادق عليه السّلام دربارهء آيهء
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 1 » پرسيدم .
فرمود : در حق على و حسن و حسين نازل شده است . گفتم : مردم مىگويند چرا نام على و اهل بيت ايشان در قرآن نيامده است فرمود : به آنان بگوييد : بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نماز نازل شد اما در قرآن از سه ركعت يا چهار ركعت بودن آن ياد نشد تا آنكه خود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را بر ايشان تفسير كرد . . . » . « 2 »
استاد ارجمند ، خويى قدس سرّه در ادامه آورده است : « اين حديث صحيح ، بر تمامى آن روايات - كه ظاهرشان بيانگر حذف نام ايشان از قرآن است - حاكم و مبيّن ياد كردن خداوند از آنان ، با ذكر صفات و ويژگىهاى ايشان در قرآن است ، نه با ذكر نام آنان » . « 3 »
2 . همچنين معناى اين سخن امام عليه السّلام : « آن كس كه امر ما را از قرآن نشناسد از فرو افتادن در فتنهها ايمن نخواهد بود » ؛ « 4 » يعنى ، هركس موضع ما را - دربارهء ولايت - طبق توصيفى كه در قرآن آمده و تنها بر ما منطبق است نه بر غير ما ، نشناسد ، از فتنههاى گمراهكننده ايمن نخواهد بود ؛ زيرا او درهايى را كوبيده است كه به فوز و نجات رهنمون نيست و به دستاويز محكم الهى و ريسمان بين آسمان و زمين چنگ نزده است . دلايلى كه ثابت مىكند عترت پاك و فرزندان گرامى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كشتىهاى نجات و ريسمانهاى محكم الهى و دستاويزهاى مطمئن و راههاى رهنمونى به خدايند - چنان كه در حديث متواتر ثقلين آمده است - « 5 » در قرآن بسيار است .
هامش
( 1 ) . نساء 4 : 59 .
( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 286 .
( 3 ) . ر . ك : البيان فى تفسير القرآن ، ص 251 .
( 4 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 13 ، شماره 1 .
( 5 ) . فيروزآبادى ، فضائل الخمسه ، ج 2 ، ص 43 .